
بسیاری از مردم رویاهایی در سر دارند و عده ای هم که فعلا به همان اندازه بسنده کرده اند.آن افرادی که رویاهایی دارند، هر کدام چیزی در سر دارند. مثلا: راه انداختن شغل و حرفه ای،یاد گرفتن چیزی،رفتن به مرحله ای،خریدن چیزی و......
عده ای تصمیم خود را می گیرند؛ و شروع می کنند به فعالیت. بعضی از افراد در اوایل خوب جلو می روند و خوب پیشرفت می کنند. ولی بعد از مدتی جا می زنند و متاسفانه کار خود را رها می کنند. اینجور افراد هیچوقت نمی توانند مهارتی را به صورت حرفه ای یاد بگیرند؛ چون زود جا میزنند و خسته می شوند. ولی افراد موفق بیشماری هستند که در حرفه ای که شروع کرده اند، بسیار پیشرفت بالایی دارند.
پیشرفت چنین افرادی با داشتن هدف، برنامه ریزی و از همه مهمتر تلاش و پشتکار مستمر بوده است. و
در هر کاری که قصد انجام آن را داریم و مبنی بر اینکه آن مهارت را به صورت حرفه ای در پیش بگیریم؛ ما باید تلاشمان را چندین برابر کنیم. باید پشتکار داشته باشیم، باید به خودمان تعهد داشته باشیم، که به صورت مداوم به کار خود پیشرفت دهیم و در کارمان تداوم داشته باشیم. باید برای خود هدف داشته باشیم.بسیاری از مردم که شکست می خورند؛ به این خاطر است که بدون داشتن هدف شروع به کار می کنند و در میانه راه خسته می شوند و آن را رها می کنند. هدف باعث می شود که ما به خاطر به دست آوردن آن هدف در آینده، هر روز امیدوارانه و با انگیزه بیشتر به تلاش خود ادامه دهیم.
در هر کاری باید پشتکار داشته باشید. مثلا من اگر می خواهم نویسنده شوم، باید شبانه روز آنقدر مطالعه کنم و بنویسم، آنقدر کاغذ را باید سیاه کنم و آنقدر آموزش ببینم تا مهارت نویسندگی داشته باشم و این مهارت به صورت حرفه ای در من شکل بگیرد. ولی اگر یک روز بنویسم ده روز، یک ماه ننویسم، چیزی مطالعه نکنم؛ هیچوقت مهارت نویسندگی را یاد نمی گیرم.
پس پشتکار و تلاش در مهارت معجزه می کند.
برای دستیابی به مهارت باید مراحلی سخت را پشت سر گذاشت، تداوم داشت تا مهارت را به صورت حرفه ای یاد بگیرید. هر کار خوب به سختی به دست می آید. هیچ کاری به آسانی نمی توانی آن را در چنگ خود بگیرید.
مثال های زیادی هستند برای مشاهده که می توانیم از آنها درس بگیریم.
همانا فردوسی شاعر بلند آوازه ایران که سی سال از عمر خود به پای شاعری و سرودن شعر گذاشت. و در اینجا شعری از زحمات خود سروده که میگه:
بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
پی افکندم از نظم کاخی بلند
که از بادو باران نیابد گزند.
بناهای اباد گردد خراب
زباران و از تابش آفتاب
بله... برای به دست آوردن شهرت باید بسی رنج برد تا به آرامش برسی و شهرت داشته باشی.