
درود بر زندگی به خاطر تمام خوبی ها و بدیهایش... دنیاست، پر از اتفاق های خوب و بد. خوبی هایش نعمت است و بدیهایش حکمت.
زندگی چرخه ی طبیعت است و هر لحظه در حال چرخش روزمرگی ها با اتفاق های پایدار و ناپایدار.
زندگی زیباست اگر آن را زیبا بنگریم. از ابتدای تولد مثل یک جوانه که سر از خاک بیرون می زند، برای رشد کردن و ادامه زندگی. ما انسان ها هم اینگونه ایم. ازبدو تولد که پا در این دنیا میگذاریم، برایمان جشن می گیرند و شادی میکنند. آیا این زیبا نیست؟
زندگی اگر زیبا نبود برای به این دنیا آمدن جشن نمی گرفتند.
درود بر زندگی که ما را در آغوش خود جای داد و ما را ذره ذره پروراند، ما را با تجربه های تلخ و شیرین خودش آشنا کرد،راه زندگی را برایمان ترسیم کرد و انتخاب را به دست خودمان سپرد.
زندگی یعنی زیستن و آموختن. زندگی یعنی خوشی و ناخوشی. زندگی یعنی آغوشی دیگر. زندگی یعنی رشد کردن. زندگی یعنی تکاپو. زندگی یعنی دل سپردن به دنیا. زندگــــی یعنی عشق.
زندگی را مانند رودی خروشان مینگرم که زلال و پاک همچون الماس درخشان از دل کوه آرام، آرام،سرچشمه میزند و آرام، آرام، به دل طبیعت، خود را سرازیر میکند و راهی رودخانه میشود. ماهی ها و سنگها در انتظار آمدن رود لحظه شماری میکنند؛ آنها تنها هستند و زندگی خود را با رقصیدن و لرزیدن و کوبیدن در امواج رودخانه، با موج هایی که بر سر سنگ فرشها میکوبد و میشکند، میدانند. سنگهایی که پایدار هستند، هرگز شکسته نمی شوند ولی سنگهایی که نازک و سست و شکننده هستند، با موج کوچکی می شکنند. همچون ماهی ها هم اینگونه هستند؛ با وجود آبهایی به زلالی و پاکی ولی دوام نمی آورند و میمیرند. با این طبیعت زیبا و چشم نواز، باز هم میشکنند.
آری ما انسان ها هم اینگونه هستیم. زندگی همان زندگی است با نگرش های مختلف، با افکارهای زیبا و غلط. آنکه زندگی را به چشم پاک نگریست در این دنیا برد کرده و دنیا را به کام خود شیرین کرده است. اما آنکه زندگی را بس رنج و تامل دانست بدان که به زندگی بس باخته و هر روزش تلخ تر از دیروزش می شود.
ما در این دنیا رسالتی داریم، و رسالت ما خوب زیستن و خوب دانستن است. زندگی را بیاموزیم و به دیگران راه درست زندگی را بیاموزیم. رشد کنیم و پیشرفت کنیم و مدیون زندگی باشیم.
این دنیا محل گذر است؛ پس تا می توانیم؛ درست زندگی کنیم، از زندگی لذت ببریم و شاد باشیم تا دنیا به ما چهره زیبایش را نشان دهد.