سوالی که مدتی درباره آن تحقیق می کردم موضوع ترس است و اینکه ترس چگونه ایجاد می شود.
وقتی ما با موقعیتی مواجه می شویم به صورت ناخودآگاه اطلاعاتی را از محیط دریافت می کنیم و ما سعی در پیدا کردن اطلاعاتی برای مواجه با آن می کنیم اگر ما اطلاعاتی در ذهن خود در مورد موضوع با توجه با اطلاعات دریافتی از محیط پیدا کردیم و توانستیم ارتباط معناداری با موقعیت پیدا کنیم؛ موضوع را به روش قدیمی یا با تغییر جزیی در الگوی قبلی حل می کنیم (مغز اکثر مواقع به دنبال اطلاعات قبلی هست و کمتر خود را درگیر الگو سازی جدید می کند) حال اگر ارتباطی پیدا نکردیم یا اصلا اطلاعاتی در مورد مواجه با موقعیت نداشتیم چه اتفاقی در ما می افتد؟
در این شرایط موضوع کمی پیچیده تر می شود؛ مغز فرمانی به قسمت داخلی خود می دهد(به اصطلاح مغز قدیم) ترس از همین زمان شروع می شود و ضربان قلب بالا می رود، عضلاتمان بلافاصله سفت و سخت می شود و زور ماهیچه ها نیز چندین برابر می شود و آماده واکنش به موضوع می شود.
حال که فرایند ایجاد ترس را فهمیدیم برای کاهش ترس در برابر موقعیت ها چه می توان کرد؟ پاسخ روشن شده است باید اطلاعات خود را در مورد مواجه با موقعیت های پیش رو افزایش دهیم اگر قرار است در مذاکره مهمی شرکت کنیم باید اطلاعات خود را در مورد موضوع و اهداف افزایش دهیم و کمی پیش زمینه ذهنی در مورد موقعیت داشته باشیم. حال اگر با علایم ترس مواجه شدیم، راهکار این است که در موقعیت ترس به موضوع احساسی که برای خودمان مهم است فکر کنیم یا به نزدیک ترین راهکاری که به ذهنمان می رسد فکر کنیم. (در حالت اول به اصطلاح مغز احساسی خود را فراخوانی کرده ایم و در حالت دوم هم مغز منطقی خود را درگیر کرده ایم و سبب کاهش فعالیت مغز قدیم می شویم)
حال که راهکار را پیدا کردیم سوال دیگری که مطرح می شود این است که اصلا چرا ترس وجود دارد؟
ترس از مغز قدیم نشات می گیرد، چرا این نام گذاری برای قسمت داخلی مغز مطرح شد؟ توضیح کوتاه اینکه این واکنش ها از انسان های ابتدایی به ما ارث رسیده و طی مطالعات تصویر برداری از قسمت داخلی مغز نشات می گیرد. آیا واقعا ترس بدرد می خورد؟ ترس از ارتفاع، ترس از عامل ناشناخته و ... از گذشتگان به ما ارث رسیده است و اگر این قسمت از مغز طی مرور زمان شکل نگرفته بود نسل بشر تا به حال منقرض شده بود؛ به علت اینکه انسان از لحاظ توانمندی جسمانی و بدنی از دیگر موجودات ضعیف تر بوده و برای بقا باید واکنش هایی مثل سفت شدن عضلات برای مبارزه بدنی با عامل ناشناخته را می داد.
مغز قدیم در تعدیل رفتارهای ما و در نظر گرفتن ریسک های موضوعات مختلف و مواجه شدن با موضوعات روزمره ما موثر است. این بخش از مغز با تکامل دیگر بخش های مغز پیشرفت کرده است ولی رد پای گذشته های ما در آن باقی مانده است و برای بقای نسل آینده بشر نیز موثر خواهد بود. شاید در آینده نزدیک بتوان با مهندسی تغییری در بروز واکنش های ترس در انسان ایجاد نمود.
