محمد کوچک

توی مترو پسر بچه ای رو دیدم که شیشه شیر خالی ای دستش بود و اون رو روی هوا تکون میداد. انگار کمی حوصله ش سر رفته و بی قرار بود.??

میخواستم کاری کنم که یکم سرحال بشه و تا رسیدن به مقصد یکم سرگرم بشه. بهش گفتم شیشه شیرتو بده من، که نداد.
گفتم اسمت چیه، که نگفت.
گفتم دست بده، بلند شد رفت پشت همسفرش قایم شد. دوباره گفتم دست بده. دست چپش رو آورد جلو.
گفتم با دست راست.
شیشه شیر رو دست به دست کرد و باهم دست دادیم. دو سه بار این کار تکرار شد، ولی هر چیزی که ازش می پرسیدم، جواب نمیداد.

از همراهش پرسیدم صحبت نمیکنه؟ که با لهجه شیرینی جواب داد: گپ میزنه، خجالت میکشه.
پرسیدم تو برادرش هستی یا پدرش؟ گفت پدرش!
گفتم اصلا بهت نمیاد!!!

-اهل کجایی؟
+کجا میخوره؟
- بختیاری یا مشهدی!
+افغانم
-کدوم استان؟
+کابل
-محمدچند سالشه؟
+دو سال
-ماشالله

به محمد گفتم، محمد جان می‌خوام عکستو بگیرم. کنار باباش ایستاد. عکس رو که گرفتم،توی گوشیم بهش نشون دادم. خیلی ذوق کرد ?
اما بعدش دائما بی‌قراری می‌کرد که عکسشو ببینه.
همون موقع بود که یه عکس دیگه گرفتم.
همین که شما می‌بینید.

خنده های محمد و پدرش که اصالتی کابلی داشتن، خاطره خوشی از سفر با مترو بود.
محمد کودکی از کابل با لباس قرمز...
راستی این تصویر چقدر برام آشناست
کجا دیدمش...؟