
رئيسجمهور هيچکاره است، رهبر مقصر است
عملکرد دولت روحاني در اين سالها به حدي بد بوده است که شانس اصلاحطلبان را در انتخابات 1400 به ميزان قابلتوجهي کاهش داده است. پسلرزههاي اين بياعتباري را ميشد در انتخابات مجلس نيز مشاهده کرد. جايي که حتي مجيد انصاري سر ليست اصلاحطلبان نيز نتوانست روي صندلي بهارستان بنشيند.
بازهم انتخابات نزديک است و شعبدهبازان اصلاحاتي دستبهکار شدهاند تا ناکارآمدي دولت را به گردن رهبر بياندازند و رئيسجمهور را فردي با اختيارات بسيار محدود نشان دهند که توانايي انجام کاري را ندارد. اين خط فکري قرار است به مردم القا شود تا درنهايت فشار از روي اصلاحطلبان برداشته شود و شانس آنها براي انتخابات افزايش يابد.
در اينکه وليفقيه شخص اول حاکميت است، شکي نيست؛ اما اگر به قانون اساسي مراجعه کنيم، وظايف اجرايي و رسيدگي به معيشت، اقتصاد و اشتغال مردم کاملاً بر عهده رئيسجمهور است.
درواقع رهبر مانند راننده قطار است که هدف و مقصد سفر را مشخص ميکند. مجلس بايد براي رسيدن به اين اهداف ريلگذاري کند و رئيسجمهور و هيئت دولت مانند موتور محرک اين قطار هستند که بايد با تمام توان در جهت مقصد تعيينشده حرکت کنند؛ اما مشکل اينجاست که دولت روحاني در اين سالها کاملاً در مسيري خلاف مقصد تعيينشده توسط رهبر حرکت کرده است.
در ادامه به بررسي اين ادعا ميپردازيم:
1. در ابتداي دولت روحاني و درزماني که بحث شروع مذاکرات هستهاي با آمريکا داغ بود، رهبر معظم انقلاب بارها اعلام کردند که به آمريکاييها اعتماد ندارند و مخالف مذاکره هستند. ايشان زماني که اصرار دولت بر اين امر را ديدند، جام زهر را نوشيدند ليکن در نامهاي توصيههاي خود را براي انجام نرمش قهرمانانه ارائه دادند. دولت اما بيتوجه به فرمايشات رهبر، برجام را امضا کرد و طبق پيش بيني رهبري با بدعهدي آمريکاييها روبهرو شد.
2. رهبر راه برونرفت از مشکلات اقتصادي را تکيه به توان داخلي و اجراي اقتصاد مقاومتي ميدانند. دولت اما با تخصيص ارز 4200 توماني کشور را به يک وارداتچي تبديل کرده است.
3. رهبر بارها اعلام کردهاند که نگاه به شرق ميبايست راهبردي باشد؛ اما دولت تنها 5+1 را تمام دنيا ميداند و قرارداد اقتصادي با چين را نيز ابزاري براي فشار به آمريکا در نظر داشت.
4. رهبر اعلام کردند که اگر آمريکا برجام را پاره کند، ما آن را آتش ميزنيم. دولت نيز در اقدامي عجيب اعلام کرد که بعد از خروج آمريکاي مزاحم، ما برجام را با اروپاييان ادامه ميدهيم.
5. رهبر چند سالي است که بر جهش توليد تأکيددارند؛ اما دولت با خصوصيسازي غيراصولي باعث تعطيلي صدها کارخانه توليدي در کشور شده است. هفتتپه و هپکو سرآمد اين امر هستند.
6. بعد از شهادت دانشمند هستهاي ايران، مجلس در اقدامي شجاعانه قانوني را تصويب کرد که دولت را ملزم ميکرد مجدداً غنيسازي را از سر بگيرد و پروتکل الحاقي را لغو کند. رهبر نيز قانون اقدام راهبردي مجلس را مؤثر توصيف کردند و بر اجراي آن تأکيد نمودند. دولت اما با دور زدن قانون مجلس و فرمايش رهبري، مهلتي سهماهه را براي آمريکا درخصوص جمعکردن دوربينهاي آژانس در نظر گرفت. پالس ضعفي که ثمرهاش نخستين تحريمهاي بديدن عليه ايران بود.
دولت در تمامي اين سالها در مسيري مخالف نظر وليفقيه حرکت کرده و نتيجه اين کج رويها، معيشت نابهسامان مردم است. جداي از اين، اگر رئيسجمهور در ايران تشريفاتي است، چرا اصلاحطلبان تا اين حد براي انتخابات 1400 تقلا ميکنند؟
در پايان نيز با نگاهي طنازانه بايد گفت: «الان را نگاه نکنيد که همهچيز تقصير رهبر است و رئيسجمهور هيچکاره است، يکزماني قدرت رئيسجمهورها به حدي بود که ميتوانستند تمامي پيادهروها را ديوار بکشند و همه مردم را اعدام کنند»
فردين ساريخاني