
هنگامی که کلمات نمی توانند به خوبی کار خود را انجام دهند و منظور را برسانند، آنگاه می توان از نقاشی کمک گرفت! گاهی اوقات ممکن است برای کودکان سخت باشد که کلماتی را که احساس می کنند بیان کنند. در عوض، احساسات پیچیده ممکن است در نهایت به روش های دیگری بیان شوند. اضطراب، استرس یا ضربه ممکن است به صورت احساساتی در بدن مانند درد در شکم، جویدن ناخن یا بیش از حد هوشیاری ظاهر شود. اغلب ما متوجه تغییراتی در رفتار خواهیم شد مانند طغیان عصبانیت، گوشه گیری، ناتوانی در تمرکز یا بی حالی.
پس چگونه می توانیم از کودکان حمایت کنیم تا از طریق این تجربیات به روش های سازنده کار کنند؟ یک راه ملایم برای انجام این کار، تشویق کودکان به بیان افکار و احساسات خود از طریق نقاشی است. بیان احساسات، به ویژه آنهایی که از ضربه، بحران یا فقدان ناشی می شوند، دشوار است و اغلب به نظر نمی رسد که کلمات معنای خود را به طور کامل بیان کنند. نقاشی می تواند به ویژه در شرایط مفید باشد یا احساسات پیچیده ای باید بیان شوند.
مفید بودن نقاشی را می توان در بخش های مختلف زندگی احساس کرد. وقتی با تجارب یا محتوای آسیب زا مواجه می شویم، همه ما ممکن است در مواقعی مستعد احساس ناامیدی و ناتوانی باشیم. کودکان ممکن است در مدیریت سازنده این احساسات و عواطف مهارت کمتری داشته باشند.
نقاشی میتواند راه بسیار قدرتمندی برای قالببندی مجدد و درک مجدد تجربیات چالش برانگیز به شیوهای تائیدکننده زندگی باشد. زبان نقاشی مانند رنگها، اشکال، خطوط و تصاویر به گونهای با ما صحبت میکند که کلمات نمیتوانند. نقاشی، یک روشی است که از زبان غیرکلامی خود برای رشد، بینش و دگرگونی شخصی استفاده میکند و وسیلهای است برای پیوند آنچه در درون ماست مانند افکار، احساسات و ادراکات ما با واقعیتهای بیرونی و تجربیات زندگی.
نقاشی کشیدن می تواند راهی بسیار طبیعی و ایمن برای ابراز وجود کودکان فراهم کند. کودکان از طریق نقاشی می توانند بازی کنند، آزمایش کنند، آشفتگی ایجاد کنند، داستان بسازند، از استعاره برای نشان دادن احساسات استفاده کنند، روایت های جایگزین را کشف کنند، احساسات خود را با خلق شخصیت ها بیرونی کنند، بازتاب کنند و هنر خود را با دیگران به اشتراک بگذارند.
روند آرامش بخش نقاشی اغلب چیزی است که برای کودکان خردسال جالب است. احساس خوشایند نقاشی مکرر، احتمالا با استفاده از دو قلم مو یا انگشتان آنها، چیزی است که مهم است. ما باید تجربه را در جایی تشویق کنیم که به کودک علاقه دارد، نه بزرگسال. همانطور که کودکان رشد می کنند، تمرکز آنها بر ایجاد بازنمایی و انتقال ایده ها بیشتر می شود.
کودکان خردسال به تکه های کاغذ بزرگ برای داشتن دامنه حرکتی کامل و همچنین اندازه های مختلف برس برای آزمایش پیدا کردن آنچه برای کنترل بهتر است، نیاز دارند. مقدار کمتری رنگ را در نظر بگیرید تا کودکان بتوانند نشت کمتری را مدیریت کنند و بتوانند رنگ ها را بدون خراب کردن ظروف بزرگ رنگ با هم مخلوط کنند. ترکیب رنگ اکتشافات بی پایانی را ارائه می دهد.
نواحی نقاشی باید از توانایی های جسمانی کودک پشتیبانی کند. سه پایه ها باید در ارتفاع مناسب باشند یا سکوهای محکمی برای تنظیم ارتفاع اضافه شوند. صندلی ها را از روی میزها جابه جا کنید تا کودکان بتوانند در صورت تمایل بایستند و نقاشی کنند. کودکان بسیار کوچک را می توان در دامان گرفت یا با بزرگسالان روی زمین نشست.