
وقتی چندین سال پیش تولهسگ خود را به خانه آوردیم، نگران بودم که سگ بالغ من از تولهسگ خوشش نیاید و تولهسگم با سگ بزرگتر من ارتباط برقرار نکند. خوشبختانه هر دو سگ به زیبایی کنار هم قرار گرفتند. پو برادر بزرگش، ریوان، را دنبال کرد و رفتار سگ بزرگتر را تقلید کرد.
وقتی پو را به کلاس تولهسگ آوردیم، دیدن نحوه تعامل او با سگهای دیگر جالب بود. در ابتدا، تولهسگها پروانههای اجتماعی بودند. سلام و احوالپرسی میکردند و با هر تولهای که دورشان بود بازی میکردند.
همانطور که پو به بلوغ رسید، بسیار واضح بود که دوستان تولهسگی وجود داشتند که او ترجیح میداد با آنها بازی کند و سگهای دیگری که دیگر به آنها علاقه نشان نمیداد.
هر گروه بازی که پو شرکت میکرد، یک سگ را انتخاب میکرد که فقط با آن بازی میکرد.
همبازی مورد نظر قطعاً برادر بزرگترش نبود. سگ بزرگتر من نیز به نظر میرسد که با سگهای دیگر بازی میکند.
اگر در یک گروه بازی، کلاس آموزشی یا مهدکودک شرکت میکردیم، پو و ریوان همیشه به دنبال بازی با سگهای خاصی بودند.
میتوان گفت که پو از دیدن دوستان تولهسگش بر اساس زبان بدنش هیجانزده بود. گوشهایش رو به جلو بود و چشمهای نرم با حالت چهره، حالت و دمش آرام بود.
سگ دیگری نیز با زبان بدن مشابهی واکنش نشان داد. دو دوست صمیمی سگ ساعتها بازی میکردند، همدیگر را تعقیب میکردند و کشتی میگرفتند. حتی با هم آب میخوردند و کنار هم دراز میکشیدند.
این پیشرفت بزرگی بود، زیرا زمانی که پو در ابتدا کلاس تولهسگ را شروع کرد، وقتی تولهسگهای دیگر به کاسه آب نزدیک میشدند غرغر میکرد. این که او بدش نمیآمد که کاسه آب خود را با بهترین دوست سگش به اشتراک بگذارد، مشکل بزرگی بود.
مشاهده اینکه تولهها با همبازیهای مورد علاقه خود همراهی سگها را گسترش میدهند و همچنین سایر دوستان سگی که بسیار شبیه به رفتار انسانها هستند، یک یافته غیرمعمول نیست.
بر اساس مطالعات روی حیواناتی که در شرایط طبیعی زندگی میکنند، میدانیم که حیوانات اجتماعی میتوانند با سایر اعضای گله یا گله به غیر از جفت خود پیوند برقرار کنند.
این مطلب از وبلاگ ترکیفای گزینش شده است.