
اصلا وسط همان کارهای به همپیچیده و افکار قمردرعقرب باید نوشت، در آسودگی نوشتن که هنر زیادی نمیخواهد. وقتی نمیدانی فلان سفارش را کی تمام کنی و ای وای که باید در مورد مطلبی جستجو میکردی و بدان و آگاه باش که هنوز لباسها را اتو نزدهای!
دقیقا همانجا دفترت را باز کن و همینها را بنویس، حتی اینکه پاهایت از سرما یخ کرده و ظرفها در ظرفشویی انتظارت را میکشند، بگذار دفترت جزئیات حال و زمان خودکار به دست گرفتنت را بداند، بفهمد چرا دوباره بدخط شدی و خرچنگها را سیخ کردی که راه بیفتند و قورباغهها را از خواب ناز پراندی؛ فقط بنویس، دفتر را ببند و برگرد سر همان کاری که بودی... حالا بگو مزه تمرکز شیرین است یا ملس؟!