آخ که چقدر به چیز رفتم این چند ماه و دهنم خوشگلااا سرویس شده... وای یعنی یکی دیگه بگه این بهترین تابستونم عمرم باید باشه و این حرفا میزنمش به خدااا! یعنی قشنگ هم آتش زده شد به مالم هم اعصاب روان نداشته ام هم جسمم... لعنت بهت داریوش آخه چرا آهنگ هات اینقدر قشنگه که هر شب باهاش گریه کنم آخه مرد؟ T-T دلش پر بوده ها. خلاصه کلی حرفه که بتونم بگم ولی یکم میترسم و میلرزم از اینکه حقیقت توی کلمه هام نباشه که هیچوقت نبوده. تازگیا دارم زندگی دوم رو بازی میکنم... چیزی که نیستم. البته این روند هم همیشگی نیست بالاخره همیشه... فعلا تصمیم دارم یک کاری رو انجام بدم و ۱۰ روز هم فرصت دارم شاید آدم ها بگن لطفا از عقلت استفاده کن و منطقی نیست ولی میدونم سال بعد هم همین آشه و همین کاسه اگه از الان شروع نکنم به انجام کار... میگه ترجیح میدم در این زندگی که واقعا last shot بنده هست جوری برم سمت چیزهایی که دوست دارم که بقیه بگن اتفاقا دیوونه ای... بهتر! انجامش میدم نه چون به بقیه ثابت کنم بلکه به خودم ثابت کنم. همین. نمیخوام یه مشت آدم واقعا بازنده نصحیتم کنن... حالا واقعا زندگی مگه برای بردنه؟ (نه!) واقعا مسیر زندگی دیگه چه چرت و پرتیه؟ می گذره دیگه... راه بیا باهاش... این روزها امیدم و قشنگیم فقط بچه برادرم هست، همین. هر کی دوستم نداشته باشه اون خیلی داره. (: چون کودکه. بیشتر مینویسم برای خودم فقط یخورده زندگیم بیاد روی روال و بتونم یک کار تابستونی هم پیدا کنم. راستی شما ایده ای ندارید که چی کار کنم؟ شما تابستونی که ۱۸ سالتون بود رو چی کار کردین؟