بسم رب النور
امروز سیزدهمین روز اردیبهشت ماه هزار وچهارصد، به واسطهی دوستانم دعوت شدم به جمع ویرگولیها .
واین را به فال نیک میگیرم، آنهم برای خودم که نوشتن و شاعری را دیوانهوار دوست دارم.
( بماند به یادگار )
به نظرم نویسندگی یا در واقع علم کلمات، که خودم همیشه از این اصطلاح استفاده میکنم، علم جلای روح واندیشه واندیشه است ... . علم کلمات، علم غرق شدن در زندگی هاست و البته تجربه ! تجربه هایی که با داشتن صد سال عمر هم نمیتوان آن ها را داشت . واژه ها قدرت دارند آنهم چه قدرتی . قدرتی که میتواند یک امپراتوری را به زمین بزنند و محو کنند ویا بالعکس یک حکومت را جاودانه گردانند ... باید این را دانست که در استفاده از ادبیات باید محتاطتر از بقیه علوم عمل کرد؛ زیرا دانشی که با عواطف واحساسات انسان بازی میکند ،همین ابزار قدرتمند است .
خلاصه اینکه قدرت ادبیات را نادیده نگیریم.

یار همیشگی من :)