حجم این غم و ناراحتی کجای دلم بزارم :((این حجم فقر و این حجم محرومیت نمیتونم هضم کنم کی به اینجا رسیدیم ...چقدر بی مسولیت بودیم در مسایل اجتماعی که اون هموطن از حجم ناراحتی و نگرانی به این شکل در بیمارستان افتاد ...چقدر پای منافع امون در میان بود که بی توجه شدیم به افراد سطح پایین جامعه ...
کجای این زندگیمون فقط خودمون و دیدیم و حزب امونو که جلوی ایرادات جناب ریس از ترس حرفی نزدیم و اینگونه شد که الان همه با هم داریم زنده به گور میشویم...
کجای این زندگی به اصطلاح دینی و اخلاقی تظاهر کردیم که نتیجش شد بی اخلاقی و بی دینی ....
کجای این زندگی منافع فردی ما باعث بیتوجهی به منافع جمعی شد که نتیجش اینگونه شد ...
لازمه کمی تامل کنیم مگه نه ؟!
ای دوست ای هموطن ای یار وای همدل نگاه کن به رفتار خودمون و دیگران ...کجای این زندگی خطا کردیم در قبال خودمون و خودتان و خودمان...:(((