قرار نبود اینقدر بزرگ شویم!
بچه که بودیم، بزرگ شدن برایمان رؤیای عجیبی بود.
فکر میکردیم آدمبزرگها خوشبختترین آدمهای دنیا هستند؛ چون کسی به آنها نمیگوید چه ساعتی بخوابند، چه لباسی بپوشند و کی باید برگردند خانه.
دلمان میخواست زودتر بزرگ شویم تا هرچقدر خواستیم بستنی بخوریم، تا نصف شب بیدار بمانیم و هر وقت دلمان گرفت، بدون اجازه کسی گریه کنیم!
اما کسی به ما نگفت بزرگ شدن یعنی گاهی دلت میخواهد گریه کنی، ولی اول باید غذای روی گاز را خاموش کنی!
یعنی دلت سفر میخواهد، اما حساب بانکیات مقصد دیگری پیشنهاد میدهد!
یعنی گاهی آنقدر خستهای که حتی حوصله نداری توضیح بدهی چرا خستهای.
حالا که بزرگ شدهایم، تازه فهمیدهایم کودکی چه نعمت بزرگی بود.
کاش یکی همان روزها به ما میگفت عجله نکنید؛ بزرگ شدن آنقدرها هم که فکر میکنید جذاب نیست!
بعضی رؤیاها را باید پیش از بزرگ شدن زندگی میکردیم.
با احترام
من مریم هستم ❤️🌹