موراکامی در پیش گفتار کتاب از دو که حرف میزنم از چه حرف میزنم یه مانترا از یک دونده نقل میکنه که خیلی از ماها نیاز به تکرار هر روز این جمله با خودمان داریم:
'' درد اجباری است، رنج کشیدن اختیاری است. ''
زندگی پر از دردهایی تحمیلی است که خودمان نهایتا انتخاب میکنیم چه مقدار بر زندگی و روح و روان ما تاثیر گذار باشند.