چهارشنبه عصر سعی کردیم کسی رو با سوپرایز تولد و خرید کیک و هدیه خوشحال کنیم . بعد رفتیم اتاقش و سبزی هایی که همون روز خریدیم رو با هم پاک کردیم و در حاشیه حرف زدیم :) به صورتی کاملا کلاسیک!
رقصیدیم و ترشی خوردیم و چای دارچین ... روزی بود پر از درک خوشی های کوچک , مزه های خوب و خنده های از ته دل و اجازه شبیه خود بودن ...


پنج شنبه صبح دو تا از دوستام رو برای کوهنوردی مجاب کردم ، رفتیم و اون تلاش برای بالا اومدنشون و رنج بدنی مون چسبید رسیدیم به دشتی به نام دشت کاهو که به بعلت شکل گیاهان خاصش که برگ هایی شبیه کاهو دارن به این نام شهرت داره ، نمای روبرو این دشت زیبا قله پرآو هست که بلندترین قله استان کرمانشاه میشه ، در دلم تمنای صعود زمستانی این قله هست و امیدوارم امسال جور بشه . این میل درونی ام به قله ها رو دوست دارم وقتی ابهت کوه ها رو تماشا میکنم ، متوجه میشم که لبخند خاصی به لبم میاد...

در مسیر برگشت چون کفش ها مناسب نبود روی چند تا شیب پام سر خورد و افتادم و مچ دست و پای چپم مختصری پیچ خوردگی پیدا کرد که مهم نیست ولی از اون قشنگ تر خراشیدگی روی ران و کف دست هام بود که واقعا از دیدنشون لذت بردم ! بله واقعا همین افتادن حال داد ! یاد بچگی ها و زخم های بعد شیطونی افتادم و این حس خوب برای خودم هم عجیب بود ...
شب کباب دیگی درست کردم ، با پیاز و فلفل دلمه ای و کلی ادویه بوی خفنی راه انداختم و با سس گوجه فرنگی روش تیر خلاص رو به رفیقم زدم و از چای زنجبیل بعدش صحبت نمیکنم :))))
و روز خودم رو با یک پایان با شکوه و به موقع از درک لحظه های زندگی به پایان رسوندم ! انیمیشن soul:)از جذابیت های بصری و محتوایی اثر چیزی نمیگم ولی من این دو روز رو به قول این انیمیشن جازینگ کردم!
