اولین کتابی که در سال 99 خواندم
کتاب درمان شوپنهاور اثر اروین د یالوم روانپزشک و رواندرمانگر پرآوازه دانشگاه استنفورد هست . یالوم خود معتقد است یکی از ارزشمند ترین کارهایی که یک انسان میتواند در زندگی اش انجام دهد نوشتن یک رمان خوب است . هدف یالوم از تلفیق ادبیات و مباحث جدی روانکاوی ،کاربردی کردن این موضوعات تئوري، زنده و قابل لمس کردن آنهاست...

قصه کتاب ساده است ، یک روانپزشک و رواندرمانگر بسیار توانمند به نام جولیوس ناگهان متوجه ابتلایش به یک سرطان بدخیم میشود و به دنبال آگاهی از این موضوع احساسات قوی و عمیقی را تجربه میکند. زندگی خود، موفقیت ها و شکست هایش را مینگرد و درخلال این جستجوهای مداوم در خاطراتش به پرونده بیماری به نام فیلیپ برمیخورد که سالها پیش با وجود سه سال رواندرمانی مدوام وی ، نتوانسته بود کمکی به او بکند و فیلیپ درمان را رها میکند. فیلیپ که خود با به کارگیری اندیشه های شوپنهاوربه خوددرمانی پرداخته میخواهد مشاور فلسفی شود، به شرط اینکه جولیوس سرپرستی وی را برای گذراندن ساعات کاراموزی رواندرمانی به عهده بگیرد ،حاضر به شرکت در جلسات گروه درمانی جولیوس میشود جایی که افراد دیگری هم حضور دارند. در خلال گفتگوهای زنده و پرکشش بین اعضا که به نوعی بیانگر شکل ارتباطات این افراد در محیط خانواده و جامعه است رشد فردی و گروهی اعضا را شاهد هستیم . بخش مهمی از کتاب در حقیقت تلاش یالوم برای شناساندن شوپنهاور به خواننده است فیلسوف پرآوازه آلمانی که اندیشه های نابش مسیر دنیای فلسفه و روانکاوی را به کلی تغییر داده است و صحبت از عمق نگاهش بر نیچه و فروید در این مقال نمیگنجد .در این کتاب فیلیپ نماد نوع نگاه شوپنهاور به زندگی و مرگ است . همچنین در خلال این کتاب با تاریخ زندگی و اندیشه ها و مسائل جدی روانشناختی شوپنهاور آشنا میشویم. ناامیدی و بدبینی شدید وی به آدمی که "دوپا" مینامد تا اندیشه های نابش که چراغ راه بزرگترین اندیشمندان بعد از وی شد. کتاب تقریبا به صورت یک فصل در میان پیش میرود . به این صورت که کتاب بین جلسات گروه درمانی و گفتگوهای بسیارمهم و آموزنده گروه و سپس سفری به گذشته و زندگی شوپنهاور در حرکت است . به قول یکی از نشریات "نخستین رمان گروه درمانی جهان به معنی واقعی کلمه ، داستان مسحور کننده ی دو مرد در جستجوی معنا را شاهد هستیم".برای علاقمندان به فنون رواندرمانی این کتاب نمونه مناسبی برای الگو گرفتن نحوه مدیریت جلسه و همچنین سوالات درست و سروقت است .ترجمه کتاب را دکتر سپیده حبیب انجام داده اند که بسیار خوب از عهده این امر برآمده است و بخصوی فضای خلق شده در گفتگوی بین اعضا، احساسات و تنش موجود را به خوبی به خواننده منتقل میکند و برای خواننده سوالاتی مطرح میشود که جای اندیشیدن دارند.از نگاه من کتاب به ناگهان به اتمام رسید مرگ جولیوس بسیار خلاصه بود و تغیرات فیلیپ که بسیار خوب پردازش میشد و تغییر تدریجی وی و خودآگاهی اش که در جایی از کتاب باعث شد من حتی اشک بریزم در چند خط بعدی به به اتمام رسید و بعد فقط دو صفحه از کتاب باقی مانده بود و آن هم نمایانگر سه سال بعد و رشد بی حد فیلیپ درمسائل روانشناختی اش و در واقع اولین جلسه رواندرمانی اش به عنوان روان درمانگر بود. این پایان ناگهانی و اعتقاد بی حد یالوم به پاسخ حتمی رواندرمانی گروهی و القای این مسئله به خواننده برای من چندان خوشایند نبود .خلاصه بودن ذات مرگ و ادامه دار بودن زندگی و اینکه خود باید سررشته خودآگاهی را پی بگیریم، از دیگران کمک بگیریم و به سوی معنا حرکت کنیم...شاید پایان بندی کتاب یادآور این مسئله بود...
در پایان این رمان آموزشی احتمالا چه می آموزیم ؟در خلال داستانی جذاب و گفتگوهایی عمیق با بخشی از اندیشه و نظریات پیچیده شوپنهاور آشنا میشویم که یالوم تلاش کرده با خلق یک شخصیت و با زبان ساده از پیچیدگی این مفاهیم بکاهد . بخشی از فنون رواندرمانی و گروه درمانی را می آموزیم . فرایند تغییر تدریجی آدمی و تاثیر بیان احساسات ، خودافشاگری و کمک گرفتن از دیگران را به تماشا مینشینیم.