ویرگول
ورودثبت نام
marjanmdashti
marjanmdashtiمرجان‌ دشتی شولی علوم ارتباطات اجتماعی
marjanmdashti
marjanmdashti
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

شعر «ناکجا» مرجان دشتی شولی

"ناکجا"


نزدیک‌تر بیا

من خانه توام

و صخره نبضم

که می‌زند بالا


نزدیک‌تر بیا

خاک دروغی از جنس‌ زمین است

که راست راست آدم می‌بلعد

اما تو خاک نیستی

خاکی نیستی که در گور تمام شوی

از آب آمدی

که به آب برگردی

نافت را با دروغ بریده‌اند


نزدیک‌تر بیا

تو مثل دانه‌ای که در آب جوانه زدی

هنوز دانه‌ای

و دریا بزرگ‌تر


نزدیک‌تر‌ بیا

پدری نیست اینجا

که عصای لاما به آب زند

تا خشک شوی و خاکی


نزدیک‌‌تر بیا

آبی که در آن غرق شده بودی

دریا نبود

تو کوچک بودی

و دریا بزرگ‌تر

قدری که زمین نیوفتی

نز دی تر بی


شاعر: مرجان دشتی شولی

۶
۰
marjanmdashti
marjanmdashti
مرجان‌ دشتی شولی علوم ارتباطات اجتماعی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید