شبکههای اجتماعی و گمراهی سیاسی مردم
تا به حال چه مقدار عمیق به عملکرد سیاسی رسانههای جدید، در ارتباطگیری سیاسی با مردم نگاه کردهایم؟
در وهله اول وقتی به نوع تغییرات مداوم رسانههای جدید، در شکلگیری ارتباطات سیاسی نگاه میکنیم، شاید تنها متوجه تغییرات سطحی رسانههای قدیم شویم که در ظاهری نو به همراه چند ویژگی جدید مورد توجه هستند؛ به عنوان مثال یکی از تغییرات فاحش میتواند، خبررسانی ۲۴ ساعته شبکههای خبری در هر زمان و مکان باشد. اما تغییر اصلی و اساسی که به طور هدفمند شکل گرفته است، و البته اغلب از نظرها پنهان مانده است، ارتباط دوجانبه سیاستگذارن با مردم است. رسانههای قدیمی چون روزنامه، رادیو، کانالهای تلویزیون ملی در قالبی جدید مثل شبکههای خبری، وبسایتها و خبرگزاریهای آنلاین کار خود را با توجه به رسالت قدیمیشان ادامه میدهند؛ اما بر خلاف باور عمومی، این رسانهها علیرغم تیراژ بالای مخاطب از اهمیت بسیار کمی برخوردار هستند. صحت این ادعا را میتوان در اهمیت حضور مردم در شبکههای اجتماعی دانست. علت پرطرفدار بودن و خاصیت مهم سوشیالمدیا برخلاف رسالت رسانههای قدیم، تنها در امکان دادن به مردم برای مشارکتهایسیاسیست. و این مساله باجذاب و هیجانانگیزتر کردن برنامه رسانههای قدیمی امکان مییابد. در این راستا تلاش بر آن است که مردم کمتر متوجه اهمیت مشارکتشان در رسانههای اجتماعی باشند؛ اما همچنان حضور فعالی در این عرصه نیز داشته باشند؛ از این طریق که پروپاگاندا از طریق رسانههای قدیمی، خوب به خورد مخاطب رود و بازتاب آن به طور واضح اما در عین حال غیرملموس در سوشیالمدیا شکل گیرد. اما مسئله حیاتی این است که طبق همین بازخوردها برنامههای سیاسی در عین پیچیدگی طبق سطح خواسته و نظرات مردم تنظیم میشوند؛ بنابرین مشارکتکنندگان (مردم) اینجاست که باید متوجه اهمیت بازخورد نظراتشان باشند، مردم در این پروسه بسیاری از اوقات دچار سردرگمی میشوند چراکه اطلاعات بسیاری مدام در عرصه سیاست به آنها داده میشوند و این جحم بالای اطلاعات و گاردهای مختلف خبرگزاریها موجب گمراهی سیاسی میگردد که اغلب مردم بدست آوردن این اطلاعات را آگاهی و دانش سیاسی تعبیر میکنند.
مرجان دشتی شولی
ارتباطات'سیاست'ابزارقدرت'مرجاندشتیشولی'شبکهاجتماعی