۱-توجه به یافتن «معنای زندگی» ، کمابیش در میان سالی به سراغ ما می آید . اما به نظر منمهمتر از آن چیزی به نام« فرصت زندگی » در همان بزنگاه است .
۲- نقش هایی را از کودکی برای خود در نظر گرفتیم ، رویاهایمان که به فراموشی سپرده شده وآنچه می خواستیم تجربه کنیم و امکانش فراهم نشده ! شاید میان سالی فرصت خوبی است کهدر کنار نقش های معمول مان ، به خودمان « فرصت زندگی » بدهیم .
۳- اگر منتظر تایید آدم ها برای انجام این تجارب و یافتن « فرصت زندگی » باشیم، رسیدن بهآنها تقریبن غیر ممکن میشود . آدم ها در مسیر « اجتماع » و « پسند جامعه» حرکت می کنند.نتیجه آنکه ، انتخاب های ما برایشان عجیب و غیر قابل درک است !
۴- بعنوان یک شانس خوب ، در زمان انتخاب های « فرصت زندگی » ، کتاب
«تئوری انتخاب » دکتر ویلیلم گلسر ،برای من مثل یک راهنما عمل کرد ؛ باید مسئولیت هایانتخاب مان را بپذیریم و بدانیم که می توان با هدایت خود ، کنترل انتخاب های بعدی را برعهده بگیریم !
۵- از رویاهایمان دست نکشیم و « فرصت زندگی » را از دست ندهیم . یادمان باشد، ما فقط میتوانیم برای یک نفر تصمیم بگیریم ؛ « خود » ما !
۶- اگر بعد از سال ها ساکن شهر
« فونت شولینگ » در ارتفاعات هیمالیا در کشور بوتان شدم ، تعجب نکنید . آنجا به دنبال یافتن« معنای زندگی » نیستم ، آنجا فقط و فقط و فقط «زندگی» را با یک «فرصت »جدید تجربه میکنم ??
«مرجان وفایی »
