پدرم می گفت ؛ «نمیشه دمپایی هاتو جفت کنی ؟ ». دمپایی های خودش همیشه جفت کرده ومرتب توی راهرو بود!
اون موقع ها «برند» های خارجی نبود و تابستان که میشد ، یک جفت دمپایی پلاستی« کفشملی » !!!
زشت و بی ریخت با گل های بد رنگ !!!
اولین کارم، کندن گل روی دمپایی بود !!!
بعد هم دمپایی های من هر لنگه ش یک طرف می افتاد ، یکی صاف و یکی برعکس ، با فاصله وهر کدام یک طرف ایوان !!!!!!!! و تا آخر تابستان همینطور !! چطور بود که پدرم دمپایی هایچرم قبل از انقلابش مرتب و جفت کرده سرجایش می ایستاد ؟؟؟؟؟ و دمپایی های من نامرتب وکج و کوله توی ایوان حیاط ؟؟؟
حالاکه به آن روزها فکر می کنم ، یادم می آید که من تمام تابستان بطور معمولی راه نمی رفتم ،عجله داشتم و همیشه ساعت کم می آوردم ! می دویدم و می پریدم !!! تمام تابستان هایکودکی ونوجوانی را شاد بودم و هیجان زده !!!
می دویدم و از پله ها می پریدم تا در حیاط را باز کنم ! از روی نرده های حیاط بالا و پایین میپریدم تا با دوستم «گیتا » دختر همسایه مان از روی دیوار حرف بزنم ! می پریدم از روی نرده ها، توپ پلاستیکی بچه ها توی کوچه را بدهم ! می دویدم از پله های زیرزمین پایین به گربه ام غذابدهم ! از روی نرده می پریدم که دوچرخه ام را بردارم !!!! وسط قایم موشک از توی کوچه میدویدم تا از شلنگ حیاط آب بخورم ! از پله های حیاط می پریدم تا به سر قرار با دوستم «هما»که همسایه رو به رو بود برسم ، نکند پسرهای کوچه و همسایه بروند و ما شیطنت مان دیرشود، باید زود به آنها میرسیدیم !!!!ا
و خلاصه خسته و کوفته می دویدم که قبل از تاریک شدن هوا خانه باشم !!!!
تابستان ها تمام شد ، ما بزرگ شدیم و دمپایی های من جفت نشد !!!! بیرون در هر کدام یکطرف .....
سال ها گذشته و میفهمم زمان مفهومش را در بزرگسالی از دست می دهد ، یا جور دیگری میشود !
امروز اگر پدرم زنده بود ، می دید که دمپایی های زشت « کراکس » دخترش سال هاست مرتب وجفت شده در جا کفشی است ، همانطور که او دلش می خواست !
مرجان وفایی
