ویرگول
ورودثبت نام
مرجان وفایی
مرجان وفاییعضو سابق هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد پزشکی
مرجان وفایی
مرجان وفایی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

باور عشق

تلخ ، تلخ ، تلخ.... اینکه قشنگ ترین تابلوی کریستال دنیا را از باور ِعشق ساخته باشی و درست صبح که چشمانت را باز می کنی ، از دیوار روبرویت به زمین بیفتد و هزار تکه شود ...

........مدت هاست در شک اینکه خدابامن قهر کرده یانه شناورم ... خدایی که به شدت باورش داشتم و معجزه هايش برايم رخ داده بود،حالا مدت هاست که مرا ترک کرده ، یا به امریکا مهاجرت کرده و در آفریقا سرش گرم است یا اصلن من را یادش نیست ....

تابلوی باور عشق را با کریستال های گران قیمت « سواروفسکی» ساخته بودم‌، باتمام‌قلبم وباموسیقی«فار فِرام اِنى رُد»

شکستنش قلبم را سوراخ کرد...

در آشپزخانه ، پشت میزنشستم ، و همان موقع که سیگارم را روشن می کردم عمیق و از ته دل به خدا گفتم ، اگر واقعن هست ، بیایدو کاری بکند !!یا حداقل برای بار آخر حرف بزنیم ! (گاهی دل خوشی های کوچک ، دردهای بزرگ را آرام می کند )!!!

...موبایلم زنگ زد و از یک آشنای قدیمی - که اصلن ارتباطی هم باهم نداشتیم - فایل یک کتاب برایم فرستاده شد...

اول فایل نوشته شده بود؛

«تو همه چیز را می دانستی - من نابینا.

میدانم زندگی ام بیهوده نخواهد بود،

میدانم باز همدیگر را خواهیم دید

در ابدیتی ایزدی »

شاید خدا همین نزدیکی ها مهمان بود که صدای من را شنید .. و فکر کرد خوب است ، خبرم کند که هست ...

عجیب آنکه ، به اتاقم برگشتم ، از بین کریستال های شکسته و خورد شده ، قطعه ای بزرگتر از بقیه باقیمانده بود و

انگشتم را برید ، موبایلم دوباره زنگ زد .این بار از دوست نزدیکی در جواب من نوشته بود ؛این قدر نترس عزیز دلم !

دیگر نترسیدم نه از شکستن شیشه ها ، نه از نبودن آدم ها .... آنها که باید ، همیشه می مانند!!!

بعد صدای پیانوی « شوپن » بود ، صفحه موبایل روشن روی فایل کتاب...

آرام شده بودم ، یک فنجان چای برای خودم ، یک فنجان چای برای خدا ...

به خونی که می چکید نگاه‌ می کردم ....

مرجان وفایی

۳
۰
مرجان وفایی
مرجان وفایی
عضو سابق هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد پزشکی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید