نثار کن خودت را با آن که مغروری، نثار کن هرچه که داری! جوانی، مهمانی گریز پاست وتا چشم باز کنی رفته است.نثار کن خود را به کودک بی نوایی که جلودار عشقش نمی شوی سرشارش کن، آنگاه خود مالک خود خواهی بود.هِرمان هِسِه