آدمیزاد هزاران سال است در پی آرامش حقیقی است ولی افسوس که این آرامش هنوز حاصل نشده و این موجود دوپا گاهی مطلوبی می بیند ودر ناخودآگاه خود حس میکند این همان گمشده خودش هست اما حیف که بعد از درنگی با غبار تکرار و دلزدگی روبرو میشود و در پی مطلوبی دیگر می رود؛این مسیر از هزاران در هزاران تا هزاران سال بوده و هست و خواهد بود و این یعنی کمال انسانی فراتر از خواسته هاست.