چند سالی میشد که آسمان روی خوش نشان نداده بود. جز خشکسالی، بیکاری، فقر و بدبختی، چیزی وجود نداشت! مزارع خشک شده و دامها مرده بودند. آه در بساط نداشتند و در آن اوضاع، باید سهمِ مالیات را نیز میپرداختند! دستِ دخترکِ دَه سالهاش را، پایِ سفره عقد، در دست پیرمردی گذاشت. شیربها، خانواده را نجات میداد... دخترک بله میگفت و پدر آرزوی مرگ میکرد و با چشمانی اشکبار، نُقل نه؛ خون دلش را بر سر آنها میپاشید!