آرامش ندارم. چقدر کلافه و بلاتکلیف شده‌ام .البته شاید خیلی‌ها مثل من باشند.چند وقته که دائم از این شاخه به آن شاخه میپرم .گاهی شعر، گاهی داستان کوتاه، گاهی دلنوشته مینویسم.بعضی روزها هم دفتر و دستکم را جمع میکنم و ساعتها به سراغشان نمیروم.یکی از اشتباهاتم در روزهای اخیر این بود که از کسانی کمک خواستم ، که خودشان نیاز به کمک و آرامش داشتند.این را بدان ! کسی می‌تواند تو را به آرامش برساند؛ که خودش در آرامش باشد. نیاز دارم ساعتها در مورد خودم ، اهدافم، و مسیر پیش رویم فکر کنم .
