پوچم

احساس پوچی می کنم…..

یک دل دارم…..یک دریا گریه…..یک هکتار کینه….یک عالم خشم...یک دنیا دلتنگی….یک صحرا غصه….

چقدر خالیم من…

یک مغز دارم….یک اقیانوس نگرانی….یک کهکشان اندیشه…. یک مرداب گیجی….یک قرن دوری…

چقدر ناچیزم من….

یک جسم دارم….یک کوهسار خستگی….یک بیشه ذلالت….یک شهر دیوانگی...یک سال افتادگی….

چقدر پوچم من….

آری….مگر اینکه خدای درماندگی باشم….