باد

نام من باد است

باد بی تکرار

آن نسیمی که

می برد افکار

باز امشب من

رهسپار هستم

سوی افکار

عاشقی بیمار

من پرستو را

از درختی دور

می کنم هشیار

من به او گویم

بشنو این پژواک

رو به سمت عشق

بهر این عشاق

با صدایی نیک

باز شعری خوان

در کلامت گو

بین آن اشعار

عشق زیبایی است

من همان بادم

آنکه گل را خواند

من به او گفتم

قاصدک جانم

میکنی پرواز؟

می کنی خود را برای عشق

پرپر همچو ابری که

گشته باران زا؟

او که خود شیدای عشاق است

پاسخم را داد

گفت پروازم بده ای باد

کن مرا سازنده ی شعری

با نام : شروع کار عشاق جهان ما

من همان بادم

که از ابری

که اشباع بود

خواهش کرد

که از آنجا به جایی دور

رخت،بربندد

تا که آن عشاق

زیر بارانی

که نامرد است

و طوفان زا

نباشند و

نگردند

عشق بی پایان!

من همان بادم

که گرما را

همان گرمای جان سوزی

که خورشید از صدای عشق می تاباند

با دو دستانم

سرد کردم سرد

من همان بادم

که باعث شد

عشق آن عشاق

نامه ای گردد

نامه ای با نام :

عشاق صدای باد

من همان بادم

باد من هستم

و بادی که خودم باشم

تا هر آنگاهی

که می چرخم در این دنیای بی احساس

عشق را تندیس احساسات

می نامم

من همان بادم:)