مدتی هست که تب کرده و شاعر شده ام
دمخور جامعهٔ شیک مفاخر شده ام
مثل یک وصلهٔ ناجور که چسبیده به لج
شاعر جیغ ترین شعر معاصر شده ام
مصرعاعان من آ آخرِِ نا ناب نشد
الکنی بین بلاغات اکابر شده ام
قد بیتم خجل از قامت دیوان ادب
مَثَل خوارم و در چشم نوادر شده ام
غزلم زجر ریاکار مداهن شده است
خصم بد طینتِ نیکوی به ظاهر شده ام
شب فروشان همگی تشنه به خونم ، شاید
باعث تقویت قوه ٔ باصر شده ام
شیخ دکتر شده تشخیص جدیدش این است
که دچار مرض فقر مشاعر شده ام
مرگ حق است ، شبی در بغلم میخوابد
فارغ از ترسم و بر شرعیه کافِر شده ام
در دهان شعله زیاد است ، جهنم اینجاست ؟
بی سبب نیست به این منطقه صادر شده ام
گرچه هر لحظه کند اخم نمایندهٔ درد
خم به ابرو نرسد ، سرتق ماهر شده ام
عاقبت با لگدی شهد شرافت بچِشَم
بس که پیگیر دُم حضرت قاطر شده ام
#بیژن(مهدی_رجایی_فرد)