بر استخوان جناغم مغار میزنم
سر تا به ساقه و زخم چنار میزنم
تشبیه قلبهای تراشیده با درخت
بر سینه نقش وفا را شیار میزنم
اینجا مزار بوسه و لبخند و زندگیست
بی اعتنا به مرد درون زار میزنم
طوفان اسیر بغض گلوگیر شد ، تو را با این دهان دوخته به هم جار میزنم
غم با شراب اشک فراوان رسید و من
با روزگار تا خود شب تار میزنم
،
در خاردار بهمن اسیرم ، و در خیال
پل تا لطافت اردیبهار میزنم
دل را به اتهام رکب خوردن عاقبت
بر شاچنار سالخورده دار میزنم
#بیژن(مهدی-رجایی-فرد)
@bizhaname