آتش پرست

سوختم ، نفرین به پیر حافظه

آتشم زد من ، من آتش پرست

باز فندک زد که تفریحی کند

من برقصم شعله ور، او دست دست

یاد باد و رقص مو ، چشمه علا

رفتن از دلدرد تا چای و نبات

من کجا غوغای سی سنگان کجا ؟

ای بسوزد خشکزار خاطرات

می نشینم با من قبل از خودم

دست و پایم چوبهای نیمسوز

نم نم باران مرا خاموش کرد

دل ولی در زیر خاکستر هنوز..

آه باران قاتل زیبای من

آسمان آتشین در قطره ها

اتشم زد بی هوا آتشنشان

ائتلاف آب و یاد و دره ها

ظرفهای دیشبم را شسته ام ؟

نوبت من بود یا بانوی یاد ؟

خودزنی ها ، راهکار نیمه شب

نیمه شبها ، زخم بعد از انعقاد

با کلاف واژه ها میبافمش

شاعری ماشین نساجی من

پیله ای دور من و تصویر اوست

باز میخندد به وراجی من

#بیژن( مهدی-رجایی-فرد )

@bizhaname