بی محتوا

نمیدونم چرا ولی زندگی من مثل یک نفرین شده .

هر شخصی که منو نمی‌شناسه قبل از این که واقعا منو بشناسه ، با اولین نگاه تصمیم میگیره از من متنفر باشه .

آدمی که از بچگی میشناختمش و عاشقش بودم هم به جمع این آدما اضافه شد.

بعد از اون تصمیم گرفتم مشکلم رو حل کنم ، پس شروع به جستجو جو کردم و دنبال مشکل توی خودم می‌گشتم تا درستش کنم ، از خودم سوالاتی می‌پرسیدم : آیا من زشتم ؟ آیا نامهربونم ؟ کم صحبتم یا پر حرف ؟ و این مزخرفات شده بود سوالاتی که هر روز من از خودم می‌پرسیدم ، و کم کم هر روز و هر شب یه مشکل جدید توی خودم پیدا میکردم ، تا زمانی که متوجه شدم خودم یه مشکل بزرگم ، و بالاخره خودم هم از خودم متنفر شدم.

AFTON