سلام.
من پشت کنکوری هستم
بارها کلی برنامه ریختم بعد از یکی دو روز یکهو انگار افسردگی میگیرم.
نمیدونم چطور حسم رو توصیف کنم!
اما انگار برام اهمیت نداره. در واقع توی قلبم اهمیت داره اما وقتی حرف از عمل بشه توی درس خوندن عقب میکشم
دو روز میخونم یه ماه نمیخونم
در واقع باید بگم توی همه ی کارها همینم
برای همینم از خودم بدم میاد
و دیگه هیچ کاری رو شروع نمیکنم
چون از خودم خیلی عصبی هستم.
خیلی کم پیش اومده یه راهی رو تا آخرش رفتم.
اصلا یادم نمیاد همچین چیزی رو.
اعتماد به نفسم بابت این موضوع پایین اومده و از خودم خیلی نا امیدم و دیگه در خودم موفقیت نمیبینم.
باور کنید که بارها بلند شدم ولی دوباره احساس شکست کردم
خسته شدم از این بالا پایینی .
میدونم که توی این سختی و شکست هاست که ادم رشد میکنه ولی من خسته شدم بگین چیکار کنم؟ چطور به خودم امیدوار بشم؟
در واقع دیگه از هر چی فیلم انگیزیشیه بدم میاد.
حالا شما که دانشجو و آدم حسابی هستین بگین من چیکار کنم که دوباره به راهم ادامه بدم؟
الانم هر چی خوندم از ذهنم پریده چون اصلا مرور نکردم و دوباره باید از صفر شروع کنم
باور کنید که من هزاران بار از صفر شروع کردم!!
دیگه از این مسیر تکراری حالم بهم میخوره . واسم یکنواخته و اصلا جذابیتی نداره
کاش حداقل چیزایی که خونده بودم یادم بود
مشکلم از شکست نیست از اینه که دوباره این همه راهی که قبلا رفتم رو باید از صفر برم دوباره باید کلی درس مرور کنم!!
میدونم دوباره مثل هزاران بار قبل وقتی این همه درس رو مرور کنم یکهو یه ماه نمیخونم دوباره افسردگی میگیرم و حرفای الانو میزنم
خلاصه امیدوارم که درکم کنید و اگه میتونید راهنمایی کنید

این صرفاََ یه درد و دل هست.
حالم خوب نیست.
همیشه که نباید خوب بود