بهنگامی که آن پرنده از قفس بپرد، عالم رنگارنگ می شود. برای همین است که انسان ها، همچنان، تصوری بسیار زیبا از کیهان دارند. هدف آفرینش انسان، رسیدن و پیوستن به موج عظیم کیهان است. بالاتر رفتن از زمین.
حال این انسان است که در منجلابی از نقاب ها دست و پا می زند و انسان هیچ گاه پرواز نخواهد کرد؛ چرا که این حقیقت ناگفته ی بشریت است. تله ی خوش رنگ و لعاب آزادی و لذت زندگی روی زمین، قدرت و هویت را از انسان می رباید و در پایان، با لبخند پرواز خواهد کرد.