خوشبختی لذت بردن نیست
برخلاف تصور
واقعا لذت نمیتواند خوشبختی باشد
اگر این گونه بود لذت طلب ترین ها خوشبخت ترین ها بودند اما در اغلب موارد چنین نیست
لذت بعد از مدتی مارامسموم میکند
در اعتیاد مفهومی هست به نام پدیده تحمل
یعنی پس از مدتی مصرف کننده متوجه میشود که با همان میزان مصرف لذت قبل را تجربه نمیکند
پس یا مقدار مصرف را افزایش میدهد یا فواصل زمانی
مصرفش را کم میکند و برای مثال اگر روزی دوبار مصرف میکرد الان مجبور است برای تجربه لذت روزی سه بار مصرف کند و این پدیده ادامه دارد تا فرد را به نابودی میکشاند...
حکایت لذت هم همین است .لذت فقط لذت بیشتر را طلب میکند و درنهایت لذت طلب تبدیل به یک معتاد میشود و نه یک خوشبخت
یک معتاد...یک مسموم که حالا باید تلاش کند تا بتواند بدون آن لذت زندگی کند...
لذت های مختلفی داریم: غذا،رابطه جنسی،خرید،مهمانی و دورهمی و...
تمام اینها میتواند گاه به گاه در اندازه ای لذت بخش باشد
اما پس از مدتی اگه دچار زیاده روی بشویم مارا از زندگی دور خواهد کرد...
غذای زیاد باعث چاقی رابطه جنسی زیاد باعث اتلاف انرژی و خرید بیمار گونه باعث اتلاف پول مهمانی و دورهمی باعث چالشهای غیر ضروری و... خواهد شد
همچنین ما نمیتوانیم خودمان را به حس و حالهای گاه و بیگاه گره بزنیم
اگر لذت را در حد تعادل نگه داریم در بهترین حالت گاها حس خوشبختی خواهیم داشت...
و ما خوشبختی مداوم میخواهیم
پس در هر صورتی لذت قرار نیست مارا چندان خوشبخت کند..
