خانه یا مَنزِل در مفهوم عام بمعنی یک محدوده اختصاصی است. در زبان فارسی و نیز بعضی از زبانهای دیگر، کلمه خانه میتواند با کلماتی مانند آشپز، رختشور، سرباز، اسلحه و غیره، ترکیب شده و دلالت بر اختصاص یک محدوده، به فعالیتی معلوم کند. در گویش روزمره ، خانه بمعنی منزل یا محدوده ای است که اختصاص به سکونت یک خانواده دارد. یک خانه مکانی امن برای استراحت کردن، زندگی کردن و آسودن است در این مکان معمولاً یک فرد یا یک خانواده زندگی می‌کنند و وسایل خود را در آن نگهداری می‌کنند در فرهنگ سنتی و عامه ایرانی گاه از اصطلاحات «چهاردیواری (چاردیواری) کاشانه یا منزل» به جای خانه استفاده می‌شود.[۱]
نماد خانه
خانه‌های جدید شامل سرویس‌های بهداشتی و امکانات تهیه غذا نیز هستند اما در برخی مناطق همچنان برخی اقوام دارای خانه‌هایی هستند که پیشرفت نکرده، از امکانات رفاهی یا حتی مکان ثابتی برخوردار نیست. چادرنشینی یکی از انواع این نوع زندگی است.
