ویرگول
ورودثبت نام
Malihe Farsi
Malihe Farsiبرای آنکه در گذر زمان گم نشویم، تکه های روحمان را در قالب کلمات به امانت می گذاریم.
Malihe Farsi
Malihe Farsi
خواندن ۴ دقیقه·۱ ماه پیش

گنج حسن_ قسمت اول

با نوک کفشم لای خاک دنبال سنگریزه می گشتم و پیدا نمی کردم. انگار کسی از قبل تمام سنگریزه ها را جمع کرده بود. "نکنه کار حسن باشه!" بالاخره یکی پیدا شد. خم شدم و برداشتمش. سنگریزه را در دستم بالا و پایین انداختم. شیشه اتاق حسن را نشانه گرفتم. دستم را عقب بردم و پرتابش کردم سمت پنجره. شیشه صدای ترق تهدیدآمیزی کرد . بند دلم پاره شد " وای شیشه را شکستم." فرار کردم سمت درخت وسط کوچه و پشتش پنهان شدم. حسن بلافاصله پنجره را باز کرد؛ رو به کوچه خالی فریاد زد:

_ هوی؛ شیشه رو بشکنی آروم می شی، الان میام پایین خوب!

دل و جراتم برگشت. شیشه نشکسته بود. از پشت درخت بیرون پریدم:

_ تو چی؟ ناظم کلمون رو بشکنه آروم می شی؟...

از ایستادن خسته شدم. روی پله های جلوی ساختمان منتظر حسن نشستم. یادم افتاد به همین چند ماه پیش. شبی که خبر رسید پدر حسن، حاج عباس، تصادف کرده است. با حسن تا خود صبح روی همین پله ها به انتظار خبر نشستیم. دم دم های صبح عموی حسن سیاه پوش آمد.

حاج عباس مکانیک بود. تابستان ها حسن در مکانیکی پدرش شاگردی می کرد. عصرها با یک توپ پلاستیکی می رفتم دم مکانیکی دنبال حسن. حسن دیوانه فوتبال بود. پدرش صدا می زد:

_ اوس حسن واسه امروز بسه، علی اومده.

حسن خسته اما سرحال دست های روغنی اش را نشانم می داد:

_ وایسا علی، دست بشورم اومدم.

آن روز هم مثل همیشه توپ پلاستیکی زیر بغل رسیدم دم مکانیکی. حاج عباس مشغول تعمیر یک ماشین بود. سرش را از روی موتور بلند کرد؛ و از پشت کاپوت بالا زده به راننده گفت:

_ استارت بزن.

صدای غرش موتور که بلند شد، لبخندی از سر رضایت زد. کاپوت ماشین را بست، دستمال پارچه ای را از جیب لباس کارش بیرون آورد و دست های روغنی اش را پاک کرد.

بعد با سر به من و حسن اشاره کرد و خودش جلوتر از ما رفت سمت میز انتهای تعمیرگاه. روی میز از ابزار و وسایل پر بود و لکه های روغن گوشه و کنارش خشک شده بود. حاج عباس خم شد و کیسه پلاستیکی بزرگی را از زیر میز کارش برداشت:

_ بگیرش بابا، برای تو خریدم.

بعد نگاهی به من کرد و ادامه داد:

_ برای هر دوتاتون.

چشم هامون از دیدن چیزی که داخل کیسه بود برق زد. حسن جوری با احتیاط توپ چهل تکه را از کیسه بیرون آورد، انگار گران ترین جواهر دنیا بود. از همان روز، توپ چهل تکه شد گنج حسن.

حاج عباس دستی سر حسن کشید:

_ با توپ پلاستیکی که نمی شه رفت تیم ملی.

لبخندی به من زد:

_ نه علی؟

سرم را با حرارت تکان دادم. حسن بغض کرد و پدرش را محکم بغل کرد:

_ مرسی بابا

دویدم بیرون تعمیرگاه و حسن را صدا زدم:

_ بدو حسن بیا...

حسن توپ به دست دنبالم دوید. حاج عباس پشت سرمان فریاد زد:

_ به مادرت بگو دیر میام خونه؛ چند جا کار دارم، نگران نشه.

حسن میانه راه سرش را برگرداند:

_ می گم، باشه.

دوان دوان رفتیم. بی خبر از اینکه حسن دیگر پدرش را نمی دید. حاج عباس آن شب به خانه برنگشت. راننده ای به او زد و فرار کرد.

با صدای باز شدن در ساختمان سرم را چرخاندم. حسن لقمه ای در دهان داشت و لی لی کنان تلاش می کرد کفش کتانی اش را جا بیندازد.

بلند شدم و کوله پشتی ام را از کنار دیوار برداشتم:

_ سلام

حسن تقلا را رها کرد، لقمه اش را قورت داد و در را پشت سرش بست:

_ سلام. چقدر هولی امروز؟

منتظر نماندم و جلوتر از حسن راه افتادم.

از پشت سر صدایم زد:

_ علی

برنگشتم و در عوض تندتر راه رفتم:

_ بیا دیگه. هی معطل می کنی چر...

توپی محکم به پشتم خورد. با ضربه توپ تعادلم به هم ریخت و سکندری خوردم. حسن زد زیر خنده. سرپا که شدم توپ چهل تکه حسن کنارم روی زمین افتاده بود... چشمهایم برقی زد:

_ می خوای بیاریش مدرسه؟

حسن سری تکان داد. جلو رفتم و شوت زدم. حسن با مهارت شوتم را مهار کرد و پاس داد. زمان از یادمان رفت.

صدای آشنایی بلند شد: " تپ...تپ".

به حسن نگاه کردم؛ داشت برای شوت بعدی آماده می شد که یکهو خشک شد. ثانیه ای بعد، میکروفون مدرسه نعره زد:

_ هل نده آقا، برو تو صف.

کی زنگ مدرسه خورد؟ حسن تند گنج اش را برداشت و دوید:

_ بدو علی. آقا ناظمه.

نفس زنان به مدرسه رسیدیم. مدرسه مان فقط دو کوچه با خانه حسن فاصله داشت. عرق از سر و کولمان می ریخت. دیر آمدن جرم بزرگی بود. حسن انگشتش را گذاشت روی لب ها:

_ هیس.

پرده جلوی در را لرزان کنار زد و سرک کشید:

_ همه سر صفن؛ ابطهی حواسش نیست، دنبالم بیا.

پاورچین پاور چین از کنار پرده رد شدیم. دلم گواهی می داد گیر می افتیم. از کنار آبخوری گذشتیم. از پشت سر لباس حسن را محکم چسبیده بودم. قلبم چنان می کوبید که صدایش را می شنیدم. نگاهم روی سکو مدرسه قفل شده بود. ابطهی از آن بالا عقاب وار صف ها را کنترل می کرد. در گوش حسن پچ پچ کردم:

_ این امروز طعمه ای نداشته؛ گیرش بیفتیم قورتمون داده.

حسن سعی کرد لباسش را از چنگم آزاد کند و چند ضربه ریز حواله ام کرد. پایم روی چیز نرمی لیز خورد.

ادامه دارد...

داستاننوستالژیخاطرات کودکینویسندگیرفاقت
۰
۰
Malihe Farsi
Malihe Farsi
برای آنکه در گذر زمان گم نشویم، تکه های روحمان را در قالب کلمات به امانت می گذاریم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید