یالوم، از تجربهای که با بیمارهای سرطانی داشته، به این نتیجه رسیده که بعضی فکرها میتونن به ما کمک کنن که با ترس از مرگ بهتر روبهرو بشیم. اما میگه از همه فکرهایی که توی درمان بیمارها باهاش سروکار داشتم، یکیشون خیلی قدرتمندتره: موجزدن.
دیدین وقتی یه سنگ روی توی حوض آب میندازیم چطور موج درست میکنه؟ موجهای دایرهای که هی بزرگ و بزرگتر میشن. تأثیر کارهای ما هم میتونه مثل همین موجها ادامه پیدا کنه. لازم نیست حتما آدم مشهوری باشیم تا چیزی از ما به یادگار بمونه. همین حالا هم شاید توی زندگی دیگران تأثیری گذاشته باشیم که موجهای بزرگتری درست کرده باشه. خواهر و برادری که هواشونو داشتیم، همکاری که چیزی بهش یاد دادیم، بچهای که تشویقش کردیم، دوستی که موقع از دست دادن عزیزان کنارش بودیم، همه میتونن این موج رو به دیگران منتقل کنن. خود ما هم از دیگران تأثیر گرفتیم: از پدر و مادر، از معلمها، از دوستها و همکارها. میتونیم این موج رو دست به دست کنیم و به دیگران برسونیم.
بعد از مرگ، شاید خودمون نباشیم اما با موجهایی که درست کردیم هنوز رد پایی از خودمون توی دنیا به جا میگذاریم. با تأثیر گذاشتن روی زندگی بقیه، حتی اگر این تأثیر برامون نامعلوم یا نامحسوس باشه، رابطهمون با زندگی همچنان ادامه داره.