اروین یالوم، علاوه بر اینکه روانپزشکه، داستاننویس خوبی هم هست. رمانهاش ـ «وقتی نیچه گریست» و «درمان شوپنهاور» ـ از بقیه کتابهاش معروفترند. اما این شیوه داستانگویی جذابش رو توی بقیه کتابهای غیر داستانیش هم با قصههایی که از بیمارهاش و خودش تعریف میکنه میشه دید.
یالوم، مدتها با بیمارهای سرطانی کار میکرده که باعث شده خودش هم به هراس از مرگ دچار بشه. توی کتاب «رواندرمانی اگزیستانسیال» مفصل راجع به ترس از مرگ حرف میزنه، اما دو کتاب هم با موضوع ترس از مرگ نوشته: «خیره به خورشید» و «مخلوقات فانی». به خاطر محبوبیت یالوم، این کتاب رو ناشرهای مختلف با اسمهای دیگهای هم منتشر کردن: «خیره به خورشید نگریستن»، «انسان موجودی یکروزه»، «خلقشدگان یکروز»، «آفریدههای یکروز» و «وابسته یک دم» و ... .
«مخلوقات فانی» یه مجموعه داستانهای کوتاه رواندرمانی با موضوع مرگه، و «خیره به خورشید» برای کمک به غلبه بر هراس از مرگ نوشته شده. فصل آخر کتاب مخصوص رواندرمانگرهاست، ولی بقیه کتابها برای هرکسی که به این موضوع فکر کرده باشه، میتونه جالب باشه، و به قول مترجمش برای همه ردههای سنی از 14 – 15 سال تا 90 سالگی جذاب و قابل استفاده و راهگشاست.
هردو کتاب رو میتونید از اپلیکیشن طاقچه تهیه کنید، ولی در پست بعدی سراغ کتاب «خیره به خورشید» میریم که ببینیم توی دوران کرونا چه درسهایی برای ما داره.