یک اصطلاحی در اینستا دیدم با عنوان قالیهای ناتمام. به قالیهایی اطلاق میشه که بافندهاش به هر دلیلی از ادامه بافت اون صرف نظر میکنه.. جالبه. در این زمانهای که زندگیهای ما از دم قسطی شده و احساسات ما از هر زمان دیگری بیشتر در رکود یا خفقان شلوغکاریها و ظاهرسازیها فشرده، چطور ماجرای ناتماممان را تمام کنیم؟