گشوده بودن نوعی از زیستن است که #انسان در برابر جهان پیش رو،پدیدارها و مفاهیم، قضاوت پیشینی (مبتنی بر تجربیات و مفاهیم گذشته ذهن) را به تعویق خواهد انداخت،تا با اندیشه ای رها از استبداد مفاهیم پیشین ،جهان را اندیشه کند.انسان گشوده ،انسانی است پویا که هر لحظه آمادگی پذیرش زوایا و مفاهیم جدید در تفسیر جهان پیرامون را دارد،چنین انسانی رهیافتی تاریخی و پیشین که مبتنی بر مفاهیم ذهنی و چهارچوب های فکری گذشته است را به کنار خواهد نهاد ،تا جهان را از زوایای گونانونی مشاهده کند.چنین مشاهده گری،مشاهده کننده راستین تر و صادق تری نسبت به جهان خواهد بود که قضاوت های او نه کاملا برساخته ذهن او که بر اساس واقعیات عینی صورت بندی خواهد شد.ما به انسانهایی نیاز داریم که در برابر هستی گشودگی دارند و نوع بودنشان در جهان ،بودنی از جنس پرسش گری و پویایی در اندیشه ورزی است.انسانی که فکر نمیکند ،بلکه اندیشه می کند،فکر کردن جست و جو در مفاهیم شکل گرفته ذهنی خودمان است و اندیشه گری به چالش کشیدن همان مفاهیم برساخته ذهنی ،برای شفاف تر دیدن جهان .
