ویرگول
ورودثبت نام
مجید هدایتی نسب
مجید هدایتی نسبزندگی با "کلمات" بخشی از وجود و دلبستگی من است
مجید هدایتی نسب
مجید هدایتی نسب
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

زیباترین روایت آفرینش زن که امروز خواندم

داستان آفرینش زن
داستان آفرینش زن

صادق چوبک، با نثری خیال‌انگیز در رمان مهپاره، داستان آفرینش زن را این‌گونه به تصویر می‌کشد.


در آغاز، تاوشتری (آفریننده جهان) چون به خلقت زن رسید، دید آنچه مصالح سفت و سخت برای خلقت آدمی لازم است، در کار آفرینش مرد به کار رفته و دیگر چیزی نمانده.

در کار خود، واله گشت و پس از اندیشه بسیار، چنین کرد‌:
گِردی عارض از ماه و تراش تن از پیچک و چسبندگی از پاپیتال و لرزش اندام از گیاه و نازکی از نی و شکوفایی از گُل و سَبُکی از برگ و پیچ و تاب از خرطوم پیل و چشم از غزال و نیش نگاه از زنبور عسل و شادی از نیزۀ نور خورشید و گریه از ابر و سبکسری از نسیم و بُزدلی از خرگوش و غرور از طاووس و نرمی از آغوش طوطی و سختی از خاره و شیرینی از انگبین و سنگدلی از پلنگ و گرمی از آتش و سردی از برف و پُرگویی از راغ و زاری از فاخته و دورویی از لک‌لک و وفا از مرغابی نر گرفت و به هم سرشت و از او زن ساخت و به مردش سپرد.

این تضادها بیشتر از آنکه توصیفی واقعی از زنان باشند، بیانگر این ایده‌اند که انسان، و به‌ویژه زن در نگاه راوی، آمیزه‌ای از احساسات، زیبایی، لطافت، قدرت و تناقض است.

البته باید توجه داشت که برخی ویژگی‌های منفی مانند
«پرگویی»، «بزدلی» یا «دورویی» بازتاب نگاه‌های فرهنگی و کلیشه‌های رایج زمان نگارش اثر هستند و نباید آنها را واقعیتی درباره زنان یا دیدگاهی علمی و قطعی تلقی کرد🙃

"مهپاره" اثری است که از بخش شانزدهم متنی کهن و سانسکریت انتخاب شده و به وسیله ی "صادق چوبک" از متن انگلیسی آن به فارسی بازگردانی شده است. برخلاف بسیاری از زبان ها که خورشید و ماه را نر و ماده می پندازند، در زبان سانسکریت هر دوی این اجرام آسمانی، نر پنداشته می شوند.

اما بناست که شاعران هندو برای به کار بردن ماه به شکل ماده در آثار خود، قرص ماه را شانزده پاره نموده و پاره ای از آن را، زن می پندارند. این چنین است که نام کتاب پیش رو، مهپاره خوانده می شود.

زناجرام آسمانیآفرینشخلقت
۳
۰
مجید هدایتی نسب
مجید هدایتی نسب
زندگی با "کلمات" بخشی از وجود و دلبستگی من است
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید