یکی از قدیمی ترین آوازهای استاد شجریان یوسف گم گشته است. آهنگسازی این قطعه را مرحوم فرامرز پایور برعهده داشته است. این آلبوم یکی از کمتر شنیده شده های استاد محمد رضا شجریان است و شاید کمتر کسی از حتی طرفداران استاد، آن را شنیده باشد. برای شنیدن آن می توانید اینجا کلیک کنید.
یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن
وین سر شوریده باز آید به سامان غم مخور
گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن
چتر گل در سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور
دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت (نگشت)
دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور
رواق منظر چشم من آشیانه توست / کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست
این شعر از حافظ است و استاد شجریان آن را به همراه بزرگانی دیگر در یک تصنیف ۲۷ دقیقه در مرقد حافظ اجرا کرده اند. این خاطره مربوط به سال ۱۳۴۹ و جشن هنر شیراز است. نسخه قدیمی این تصنیف را می توانید در آپارات ببینید. از دیگر افرادی که به همراه استاد در اجرای این تصنیف نقش داشتند می توان به علی اصغر بهاری (کمانچه)، لطف اله مجد(تار)، حسن ناهید(نی) و رضا صیرفى (تمبک) اشاره کرد.
رواق منظر چشم من آشیانه توست
کرم نما و فرود آ که خانه، خانه توست
به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل
لطیفههای عجب زیر دام و دانه توست
دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد
که در چمن، همه گلبانگ عاشقاه توست
علاج ضعف دل ما به لب حوالت کن
که این مفرح یاقوت در خزانه توست
به تن مقصرم از دولت ملازمتت
ولی خلاصه جان، خاک آستانه توست
من آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخی
در خزانه به مهر تو و نشانه توست