
کلکسیونر اثر جان فاولز نویسنده انگلیسی است. او آن را در سال 1963 نوشته است. پیمان خاکسار ترجمهاش کرده و توسط نشر چشمه هم منتشر شده و حجم آن حدود 300 صفحه است. بطور کلی جان فاولز با اینکه در ادبیات جهان چهرهای مطرح است اما در ایران آنطور که باید شناخته نشده است. علی رغم اینکه بیش از پنجاه سال از انتشار آثار او میگذرد اما ترجمههای زیادی از آثار او صورت نگرفته یا اگر هم شده مهجور مانده.
پیمان خاکسار ابتدا با ترجمه رمان مجوس نام او را بین کتابخوانهای ایرانی مطرح کرد و بعد از آن نیز رمان کلکسیونر را ترجمه کرد.
در مورد کلکسیونر گفته میشود که اولین تریلر روانشناسانه مدرن است.
(اگر میخواهید داستان لو نرود دو پاراگراف بعدی را نخوانید)
داستان درباره مردی است به نام فردریک کلگ. یک کارمند شهرداری بسیار تنها و دچار سرخوردگی و کمبودهای عاطفی که تنها سرگرمی اش گرفتن و خشک کردن پروانه است. او وقتی که با پولی که در شرط بندی برده خانهای بزرگ در جایی پرت در حومه لندن میخرد به صرافت میافتد دختر مورد علاقه اش میراندا را بدزدد و در زیرزمین بزرگ خانه ، زندانی کند. او این ایده را عملی میکند.
داستان دو بخش دارد. یکبار از دید فردریک همه ماجرا از ابتدا روایت میشود و بار دیگر از دید میراندا، از روزنوشت هایی که پنهانی در دفتری نوشته است. همین تقابل دو دیدگاه است که کلکسیونر را عمیق و چندبعدی کرده و کنش ها و تعاملات این دو شخصیت را معنا میدهد. درواقع این دو شخصیت در تعامل با بکدیگر وارد یک شطرنج میشوند. کلگ برای نگه داشتن دختری که بهش علاقمند است و قاعدتا نمیخواهد صدمهای به او وارد شود و اتفاقا میخواهد علاقه او را جلب کند، تلاش میکند و میراندا هم دنبال راهی است که از زندانی که در آن قرار گرفته فرار کند. هربار که از نگاه یکی از این دو ماجرا را میخوانیم در واقع با انگیزه ها و دلایل رفتار و استراتژیهایی که هر بار میآزمایند آشنا میشویم.
و در نهایت همه چیز به پایانی تکان دهنده منتهی میشود.
بیش از این درباره داستان حرف نمیزنم که لذت خواندن آن را ار بین نبرم.
مشخص است که با داستان جذابی طرف هستیم. پیمان خاکسار هم که یک برند در ترجمه است و بحثی در مورد کیفیت کارهایش وجود ندارد. خلاصه اینکه کلکسیونر را با اطمینان و خیال راحت میشود توصیه اش کرد.
امتیار کتاب هم در سایت گودریدز با رای حدود 57 هزار نفر تقریبن 4 ستاره از 5 است.
کلکسیونر منبع اقتباس و الهام و ارجاع در فیلمها و آثار سینمایی زیادی بوده است. مهمترین آنها فیلمی است که ویلیام وایلر با همین عنوان در سال 1965 ساخته است که بسیار مورد توجه قرار گرفته و جوایز زیادی هم دریافت کرده است.