
این یک نقد یا معرفی نیست. صرفا چند کلمه ای است جهت بیان حس و حال من پس از خواندن کتاب طبل حلبی که بالاخره بعد از نزدیک به 2 ماه تمامش کردم.
طبل حلبی کتابی است سهل و دشوار. نزدیک به هشتصد صفحه و مملو از خرده روایت های عجیب و سورئال که در بطن وقایع تاریخی و واقعی اتفاق می افتند. شخصیت اصلی داستان، اسکار، نیز شخصیت عجیب و غریبی است که خیلی دوست داشتنی نیست و نمی شود با او همذات پنداری کرد و البته قرار هم نبوده این اتفاق بیفتد.
با اینکه نثر کتاب ساده و روان است، اما به دلیل حجم زیاد توصیفات و گریزها و خرده داستان ها، خواندنش چندان آسان نیست. با همه اینها وقتی کتاب را دست می گیری انگار جادویت می کند و مجبوری تا آخر بروی. در یک کلام باید بگویم که به کتابخوان های حرفه ای قطعا توصیه اش می کنم. در ضمن ترجمه سروش حبیبی هم مثل همیشه فوق العاده است.