میخ کوبی یکی از روشهای متداول تثبیت خاک در مهندسی ژئوتکنیک است. این روش برای پایدارسازی تودههای خاکی ناپایدار مانند شیبهای طبیعی، دیوارههای خاکی یا گودبرداریها استفاده میشود.
در این روش، میخها یا میلههای فولادی به صورت افقی یا با زاویه کمی به داخل خاک نفوذ داده میشوند و سپس به وسیلهی گراوت (معمولاً سیمان) تثبیت میشوند. این میخها به عنوان عناصر کششی عمل کرده و مقاومت برشی خاک را افزایش میدهند، که منجر به افزایش پایداری و کاهش خطر لغزش یا فرار خاک میشود.
مراحل کلی اجرای میخ کوبی به شرح زیر است:
1. حفاری: ایجاد حفرههای افقی یا مایل در خاک تا طول مشخص شده.
2. قرار دادن میخها: وارد کردن میخهای فولادی به داخل حفرهها.
3. تزریق گراوت: پر کردن حفرهها و اطراف میخها با گراوت برای تثبیت آن ها.
4. نصب پوشش نهایی: ممکن است برای افزایش ایمنی و زیبایی ظاهری یک پوشش بتنی یا دیگر مواد محافظ نصب شود.
این روش معمولاً برای پروژههای ساختمانی، راهسازی، سدها و پلها استفاده میشود و یکی از مزایای آن قابلیت اجرا در مکانهای محدود و بدون نیاز به تجهـیزات بزرگ و پیچیده است.