می خواهم برایتان یک داستان کوتاه ترسناک تعریف کنم.
در خانه نشسته بودم، در باز شد، دزد بود، جیغ زدم، در را بست، رفت!
نترسیدید؟ قاعدتا باید بترسید وقتی که صبح چشمانتان را باز کردهاید، در مرخصی به سر میبرید تا روی مقالهتان کار کنید، هنوز قهوه بیدارکننده صبح را نخوردهاید، بعد صدای چرخاندن کلید در درب ضد سرقت خانهتان میآید!
بعد فکر میکنید همسرتان است. تعجب میکنید این موقع روز چرا برگشته است. با کلید اول در باز نمیشود و با خودتان میگویید: بیحواس! کلید اشتباهی انداخته.
آدم پشت در کلید دوم رو امتحان میکند و به آنی در باز میشود!
سلام آقای دزد!
از دیدن یک غریبه جیغ میکشید! غریبه میترسد و میگوید: ببخشید! و در میرود!
سریع در را قفل میکنید و کلید پشتش میگذارید و به همسرتان که در دسترس نیست زنگ میزنید و دست آخر از سر ناچاری به یک دوست زنگ میزنید و اشکها میریزید!
بهتزدهاید!
قفل کامپویتری که 7 سال است با خودتان از این خانه به آن خانه بردهاید تا کلیدش دست کسی جز خودتان نباشد، حالا به سادگی توسط یک غریبه باز شده!
اگر خانه نبودید چه میشد؟ اگر میآمد داخل چه میشد؟ از تصور حالتهای ممکن میترسید!
بعد فکر میکنید که درب ضد سرقت است، درست! اما وقتی قفل باز میشود چه فایده! :|
اتفاقی که افتاده آنقدر باورنکردنی است که هنوز هم تصور آن روز مرا میترساند.
در خانه باز شد و یک غریبه پشت آن بود ...