تنها یک جمله کافیه که یک نفر رو به قتل برسونی.
نه نه اشتباه نکن،قتل فقط با فرو کردن یک وسیله تیز به درون بدن فرد یا شلیک به سر یا هرجای بدن و یا کشتن به وسیله هرچیزی که شی نامیده بشه،صورت نمیگیره،قتل فقط این نیست که شما تفنگ رو برداری و به سر کسی شلیک کنی تا بمیره.هرکدوم از ما شاید دهها ادم رو کشته باشیم،اما چطورممکنه همچین اتفاقی افتاده باشه وما ادمی رو کشته باشیموبدون عذاب وجدان به زندگی عادیمون ادامه داده باشیم؟اصلا چطور ممکنه کشتن اون انسان رو ازیادبرده باشیم؟؟؟
من بهتون میگم.شما ممکنه به یک نفر علاقمند بشید ولی بدون اینکه فکرکنید ایا این علاقه واقعیه و یا صرفا از روی هوس و دوس داشتن گذریه،میره جلو و علاقشو با اون شخص به اشتراک میزاره و با کارهایی نظیر عکسهای عاشقانه خودش و اون رو در صفحات مجازی گذاشتن،و ابراز علاقه اش نسبت به اون رو با تمام دوستاش مشترک شدن،گرفتن چندهدیه ناقابل باعث میشه خواسته یا ناخواسته اون فرد رو به خودش علاقمند وابسته کنه اما باگذشت زمان متوجه میشه که این عشق نبوده و صرفا ی علاقه زودگذر بوده پس با یک جمله کوتاه -وگفتن(ببین ما دیگه نمیتونیم باهم باشیم...)فقط همین اون طرف مقابلش رو کشته،پس اگر توضیحی راجب کارش و تصمیمش ب اون داده باشه اون رو مطمعن میکنم ک طرف جز همون جمله اول دیگه چیزی از حرفاش متوجه نشده...برای اینکه با همون جمله اولش قلب اونو برای همیشه کشته...
منم کشته شدم اونم نه برای یکبار بلکه برای سالهای بد زندگیم بارهاوبارها کشته شدم ب دست غریب اشناطبرادر،پدر،خواهر،مادر...از دست همه برای یک بارهم که شده یک ضربه خوردم و قلبم مچاله شده اما هرگز از اون دسته ادمهایی نبودم که خودم کسی رو با دست خودم شکسته باشم...چرا که دنیا دار مکافاته،از هر دستی بدی شک نکن ازهمون دست هم جواب خیلی خوبی میگیری
