
سلام دوستان عزیز، امیدوارم حالتون عالی باشه.
توی این جلسه میخوایم یکی دیگه از مهمترین گرامرهای مربوط به آینده رو یاد بگیریم؛ یعنی Be Going To.
اگر جلسهی قبل آموزش گرامر Will رو خونده باشید، الآن این سوال براتون پیش اومده که:
خب، اگر Will برای آینده است، پس Going To چه فرقی با Will داره؟
پس بریم شروع کنیم.
اول از همه بذارید مفهومش رو خیلی ساده بگم.
وقتی از Going To استفاده میکنیم، یکی از این دو حالت وجود داره:
یا از قبل برای انجام یک کار تصمیم گرفتیم...
یا
با توجه به شواهدی که جلوی چشممونه، پیشبینی میکنیم که یک اتفاق قراره بیفته.
یعنی برخلاف Will که خیلی وقتها تصمیم همون لحظه گرفته میشه، Going To بیشتر دربارهی برنامههایی هست که از قبل توی ذهنمون بوده.
فرض کنید از سه روز پیش تصمیم گرفتید جمعه برید مسافرت.
هتل رزرو کردید.
چمدونتون رو بستید.
لباسهاتون آمادهست.
این دیگه یه تصمیم لحظهای نیست.
پس میگیم:
I'm going to travel this weekend.
آخر هفته قراره سفر برم.
ببینید، اینجا شما از قبل برنامهریزی کردید.
همین میشه Going To.
ساختارش خیلی راحته.
فرمول:
Subject + am / is / are + going to + Verb
یعنی:
فاعل، بعد فعل to be، بعد going to، بعد فعل ساده
مثلا:
I am going to study tonight.
امشب قراره درس بخونم.
She is going to buy a new laptop.
او قراره یک لپتاپ جدید بخره.
They are going to play football.
آنها قراره فوتبال بازی کنن.
دقت کنید.
بعد از Going To هم مثل Will، فعل همیشه ساده میاد.
این قسمت خیلی مهمه.
اگر فاعل I باشه:
I am going to...
اگر He، She، It باشه:
He is going to...
She is going to...
اگر You، We، They باشه:
They are going to...
We are going to...
برای منفی کردن فقط کافیه بعد از فعل to be، کلمهی not رو اضافه کنیم.
فرمول:
Subject + am/is/are + not + going to + Verb
مثال:
I'm not going to stay here.
قرار نیست اینجا بمونم.
She isn't going to come.
قرار نیست بیاد.
They aren't going to buy it.
قرار نیست اون رو بخرن.
برای سوالی کردن، فقط جای فعل to be و فاعل عوض میشه.
فرمول:
Am/Is/Are + Subject + going to + Verb ?
مثلا:
Are you going to study tonight?
امشب قراره درس بخونی؟
Is she going to call us?
قراره به ما زنگ بزنه؟
Are they going to travel?
قراره سفر برن؟
جواب کوتاه:
Yes, I am.
No, I'm not.
Yes, she is.
No, she isn't.
این مهمترین کاربرد Going To هست.
فرض کنید یک ماه دیگه تولدتون هست.
از الان تصمیم گرفتید جشن بگیرید.
پس میگید:
I'm going to have a birthday party next month.
ماه آینده قراره جشن تولد بگیرم.
یا:
We're going to move to a new house.
قراره به یک خونهی جدید اسبابکشی کنیم.
باز هم تصمیم از قبل گرفته شده.
این قسمت خیلی جذابه.
فرض کنید از پنجره بیرون رو نگاه میکنید.
آسمون سیاه شده.
ابرهای سنگین اومدن.
باد شدیدی میاد.
بدون اینکه کسی چیزی بگه، شما میگید:
It's going to rain.
قراره بارون بیاد.
چرا؟
چون نشونههاش رو میبینید.
باز یه مثال.
دوستتون داره با سرعت زیاد دوچرخهسواری میکنه.
یه سنگ بزرگ هم جلوی راهشه.
شما میگید:
He's going to fall.
الآن میافته.
چون شواهد مشخصه.
اینجا از Going To استفاده میکنیم، نه Will.
اینجا یکی از مهمترین قسمتهای درسه.
بیاید با یه مثال خیلی ساده یادش بگیریم.
فرض کنید تلفن زنگ میزنه.
همه ساکتن.
شما همون لحظه میگید:
I'll answer it.
من جواب میدم.
چرا؟
چون همین الآن تصمیم گرفتید.
این میشه Will.
اما اگر از صبح تصمیم گرفته باشید عصر برید خرید.
دوستتون ازتون بپرسه:
امروز بعدازظهر چیکار میکنی؟
شما میگید:
I'm going to go shopping.
قراره برم خرید.
چون از قبل تصمیم گرفتید.
پس خیلی ساده:
Will = تصمیم لحظهای
Going To = تصمیم از قبل گرفته شده
اگر از خودتون پرسیدید:
«آیا از قبل برای این کار برنامه داشتم؟»
اگر جواب بله بود...
همیشه Going To انتخاب خوبیه.
اگر جواب نه بود و همون لحظه تصمیم گرفتید...
احتمالاً باید از Will استفاده کنید.
یکی از اشتباهاتی که خیلی دیده میشه اینه:
❌ I going to study.
اشتباهه.
چون فعل to be نداره.
درستش:
✅ I am going to study.
اشتباه بعدی:
❌ She going to buy a car.
درستش:
✅ She is going to buy a car.
اشتباه سوم:
بعد از Going To بعضیها فعل رو تغییر میدن.
مثلاً:
❌ I'm going to bought a car.
درستش:
✅ I'm going to buy a car.
بعد از Going To همیشه فعل ساده استفاده میشه.
بذارید آخر درس یه داستان بخونیم.
Next weekend my family is going to visit my grandparents. We're going to leave early in the morning because they live in another city. My mother is going to cook some food to take with us, and my father is going to drive. I think we're going to have a wonderful time together.
ترجمه:
آخر هفتهی آینده خانوادهی ما قراره به دیدن پدربزرگ و مادربزرگمون بره. قراره صبح زود حرکت کنیم، چون اونها در شهر دیگهای زندگی میکنن. مادرم قراره مقداری غذا درست کنه تا با خودمون ببریم و پدرم قراره رانندگی کنه. فکر میکنم قراره کنار هم حسابی خوش بگذرونیم.
اگر دقت کنید، تمام کارها از قبل برنامهریزی شدهاند؛ برای همین در همهی جملهها از Going To استفاده شده.
اگر بخوام کل این درس رو در چند جمله خلاصه کنم، باید بگم:
Be Going To برای صحبت دربارهی آینده استفاده میشه، اما بیشتر زمانی که:
✅ از قبل برای انجام کاری برنامه یا تصمیم داشته باشیم.
یا
✅ بر اساس شواهد موجود، پیشبینی کنیم که اتفاقی در حال رخ دادن است.
ساختارش هم خیلی ساده است:
Subject + am/is/are + going to + Verb
منفی:
Subject + am/is/are + not + going to + Verb
سوالی:
Am/Is/Are + Subject + going to + Verb ?
و مهمترین نکتهای که دوست دارم همیشه یادتون بمونه اینه:
اگر Will یعنی "همین الآن تصمیم گرفتم"، Going To یعنی "از قبل تصمیم گرفته بودم."
و یک نکتهی طلایی هم اینه که بعد از Going To همیشه فعل به شکل ساده میاد؛ نه فعل دوم، نه فعل سوم و نه فعل با ing.
اگر این دو نکتهی ساده رو همیشه توی ذهنتون داشته باشید، خیلی راحت میتونید بین Will و Going To تفاوت قائل بشید و مثل یک انگلیسیزبان طبیعی دربارهی آینده صحبت کنید.