
سلام دوستان عزیز، امیدوارم حالتون عالی باشه.
توی این جلسه میخوایم یکی از مهمترین و البته یکی دیگه از بخشهای مهم گرامر انگلیسی رو یاد بگیریم؛ یعنی حروف تعریف یا Articles.
همون کلمات کوچیکی که شاید فقط یک یا دو حرف داشته باشن، اما اگر اشتباه ازشون استفاده کنیم، جملهمون برای یک فرد انگلیسیزبان عجیب و نادرست به نظر میرسه.
شاید تا حالا بارها از خودتون پرسیده باشید:
کی باید A بذارم؟
کی باید An استفاده کنم؟
اصلا The یعنی چی؟
و چرا بعضی وقتها هیچکدوم از اینها رو استفاده نمیکنیم؟
اگر این سوالها توی ذهن شما هم هست، بریم از پایه شروع کنیم.
قبل از هر چیزی، باید بدونیم این کلمات چه کاری انجام میدن.
A، An و The قبل از اسمها میان و به شنونده کمک میکنن بفهمه داریم دربارهی چه چیزی صحبت میکنیم.
به زبان خیلی ساده:
گاهی داریم دربارهی یک چیز معمولی و نامشخص صحبت میکنیم.
گاهی هم دربارهی یک چیز مشخص که هر دو نفر میدونن منظور چیه.
همین تفاوت ساده، کل داستان A و The رو تشکیل میده.
اول از همه بریم سراغ A.
از A قبل از اسمهای مفرد و قابل شمارش استفاده میکنیم.
اما فقط زمانی که اون اسم با صدای صامت شروع بشه.
مثلاً:
a book
یک کتاب
a student
یک دانشآموز
a teacher
یک معلم
a car
یک ماشین
اینجا داریم دربارهی یکی از بین تعداد زیادی کتاب، ماشین یا معلم صحبت میکنیم.
نه یک کتاب مشخص.
An دقیقا همان معنی A را میدهد.
تنها تفاوت این است که قبل از کلمههایی میآید که با صدای مصوت شروع میشوند.
یعنی صدای:
A
E
I
O
U
مثلا:
an apple
یک سیب
an orange
یک پرتقال
an elephant
یک فیل
an egg
یک تخممرغ
خیلیها فکر میکنند فقط به حرف اول نگاه میکنیم، اما این درست نیست.
ما به صدای اول نگاه میکنیم، نه صرفا حرف اول.
مثلا:
an hour
یک ساعت
چرا؟
چون حرف H در این کلمه تلفظ نمیشود و کلمه با صدای او (our) شروع میشود.
اما:
a university
یک دانشگاه
اینجا با اینکه حرف اول U است، اما تلفظش یو (you) است که صدای صامت محسوب میشود.
پس میگوییم:
a university
نه:
❌ an university
پس همیشه به تلفظ دقت کنید، نه فقط به نوشتار.
اگر بخوام خیلی ساده بگم:
The یعنی "همون..."
یعنی اسم مورد نظر برای گوینده و شنونده مشخصه.
مثلا:
Close the door, please.
لطفا در را ببند.
چرا نگفتیم:
Close a door?
چون در اتاق مشخصه.
همه میدونن منظور کدوم دره.
مثال دیگه:
The sun is shining.
خورشید داره میدرخشه.
ما فقط یک خورشید داریم.
پس مشخصه.
یا:
The teacher is absent today.
معلم امروز غایبه.
اگر داخل کلاس باشیم، همه میدونیم منظور کدوم معلمه.
این یکی از مهمترین قانونهای استفاده از A و The هست.
وقتی برای اولین بار از چیزی صحبت میکنیم، از A یا An استفاده میکنیم.
مثلاً:
I saw a dog in the park.
یک سگ در پارک دیدم.
هنوز معلوم نیست کدوم سگ.
اما اگر ادامه بدیم:
The dog was very friendly.
آن سگ خیلی مهربان بود.
چرا؟
چون الآن مشخص شده دربارهی همون سگی حرف میزنیم که یک لحظه قبل معرفی کردیم.
این قانون رو خوب یاد بگیرید، چون توی مکالمه و نوشتن خیلی کاربرد داره.
بیاید چند کاربرد مهم رو با هم ببینیم.
Please pass me the salt.
لطفاً نمک را به من بده.
سر میز غذا، همه میدونن منظور کدوم نمکه.
The moon looks beautiful tonight.
ماه امشب خیلی زیباست.
The Pacific Ocean
اقیانوس آرام
The Nile
رود نیل
The Alps
رشتهکوه آلپ
She is the best student in the class.
او بهترین دانشآموز کلاس است.
The first day
روز اول
The second chapter
فصل دوم
این هم یکی از بخشهایی است که خیلی مهمه.
گاهی اصلا نه A میاد، نه An و نه The.
مثلا وقتی دربارهی چیزها به طور کلی صحبت میکنیم.
مثلا:
Dogs are friendly animals.
سگها حیوانات مهربانی هستند.
اینجا منظور همهی سگهاست.
یا:
Water is essential for life.
آب برای زندگی ضروری است.
چون Water غیرقابل شمارشه و دربارهی مفهوم کلی صحبت میکنیم.
یا:
Children need love.
کودکان به محبت نیاز دارند.
یادتون باشه:
اسمهایی مثل:
Water
Milk
Sugar
Rice
Information
Furniture
Advice
A یا An نمیگیرن.
مثلا:
❌ a water
اشتباهه.
اما میشه گفت:
a bottle of water
یک بطری آب
یا:
a glass of water
یک لیوان آب
اما اسمهایی مثل:
Book
Chair
Phone
Apple
Student
همگی قابل شمارش هستن.
پس میشه گفت:
a book
an apple
a student
اگر بخوام کل این درس رو در چند جمله خلاصه کنم، باید بگم:
A و An هر دو یعنی «یک...» و زمانی استفاده میشن که دربارهی یک اسم مفرد و قابل شمارش که هنوز مشخص نیست صحبت میکنیم.
تنها تفاوتشون اینه که:
A قبل از کلمههایی میاد که با صدای صامت شروع میشن.
An قبل از کلمههایی میاد که با صدای مصوت شروع میشن.
اما The زمانی استفاده میشه که اسم برای گوینده و شنونده مشخص باشه یا فقط یک نمونه از اون وجود داشته باشه، مثل the sun یا the moon.
و گاهی هم هیچ حرف تعریفی استفاده نمیکنیم؛ مخصوصا وقتی دربارهی مفاهیم کلی، اسمهای جمع یا اسمهای غیرقابل شمارش صحبت میکنیم.
و در آخر، یک قانون طلایی رو همیشه یادتون بمونه:
اگر برای اولین بار از چیزی صحبت میکنید، از A یا An استفاده کنید. اگر دوباره دربارهی همون چیز حرف میزنید و مخاطب میدونه منظورتون چیه، از The استفاده کنید.
اگر فقط همین یک قانون ساده رو خوب یاد بگیرید، بخش بزرگی از اشتباهاتی که زبانآموزها در استفاده از A، An و The دارن، برای همیشه برطرف میشه و جملههاتون خیلی طبیعیتر و حرفهایتر به نظر میرسه.