اصلا قصد نوشتن نداشتم ولی واقعا مجبور شدم!
امان از شما دوست عزیز که _متاسفانه_ الان در بلاک لیست هستی و گلایه ی من رو نمی خونی.بارها اتفاق افتاده که پستی را باز می کنم و با اشتیاق شروع به خواندن می کنم. هنوز پاراگراف اول به پایان نرسیده یک غلط املایی تمرکزم را به هم می ریزد. باز از اول می خوانم و از کلمه مثل یک دست انداز به آرامی عبور می کنم. اما... آخ!!! این بار خودم هستم که به جای تمرکز به هم می ریزم چون در حالی که به نرمی سوار بر کلمات به تونل ذهن نویسنده وارد می شدم با ریزش کوه و البته اصابت سنگ بزرگی به سرم مواجه شده ام...!چرا؟؟ چون نویسنده _غالبا نوجوان (با احترام کامل به نوجوانان عزیز)_چنان سر و ته جمله را به هم آورده که با چند بار مرور و توجه هم نهاد و گزاره از هم تفکیک نمی شوند...همه این گلایه ها با صرف نظر از واژه ها و اصطلاحات ابداعی است که امان خواننده را می برند و ظاهرا چاره ای جز پذیرش آن ها نداریم. سرتان را درد نمی آورم .
خواهش کلی این هست که مطالعه کنید. در هر زمینه ای که مایلید..
ولی اگر به هر دلیل مطالعه کافی ندارید و_هزارماشاءالله_ با اعتماد به سقف عالی می نویسید و به اشتراک می گذارید حداقل حداقل حداقل کمی دقت داشته باشید...دوست عزیزمن!در یک نوشته پانزده سطری هفت اشتباه بزرگ؟؟آن هم از نوعی که خواننده گمان می کند سر پیچ اودلاجان ایستاده و به صحبت ولگردان گوش سپرده است!!! با جمله هایی از همان نوع " سمت مزمار(مسمار) نرو ای در!!! و سمت دیفال (دیوار) نرو ای میخ!!!".
همه نباید همه چیز را بدانند ولی اگرواژه ای را به کار می بری و از املای درست آن اطمینان کامل نداری لطفا جستجو کن! به مدد اینترنت نیازی نیست که لغت نامه شانزده جلدی مرحوم علامه دهخدا را بررسی کنی. اسم تیم فوتبال خارجی را که می توانی درست بنویسی...
اگر متنی را نوشته ای که بخوانیم باید بگویم این گونه نوشتن نادرست و پر از اشتباه املایی و انشایی نقض غرض است.شوربختانه من شخصا مطالعه ی این نوشته ها را نمی توانم به پایان برسانم و گزینه ی بلاک کاربر مرا از ناکامی و فشار عصبی نجات می دهد...با عرض پوزش!
