سری به سایتهای رزرو هتل میزنم. چشمم به یک هتل در مرکز تهران میافتد، با تم موسیقی، جدید و نوشته: اولین بوتیک هتل رسمی تهران.
عکس ها واقعا زیبا هستند چند فضای متفاوت برای نشستن و کار کردن و نوشیدن چای و اتاق های زیبا برای استراحت. هتل را رزرو میکنم: قیمت هر شب اقامت با صبحانه در اتاق دو تخته ۴ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان است.
کمی زودتر به هتل میرسیم. اما خبری از آن عکس ها و تصاویر نیست!!!

با یک حیاط در حال ساخت روبرو میشویم. میپرسیم تا گرفتن اطاق فضای کافه هست تا چایی بنوشیم؟ مسئول پذیرش میگوید ما فضای کافه نداریم!!! کلا هیچ جایی برای نشستن نیست.
میگوییم آن عکسها؟ میگوید مال کافه پهلویی است آنها هم بسته اند. بروید یک دوری بزنید تا اطاقتان آماده شود.
میپرسیم پس صبحانه در کجا سرو میشود؟ میگوید نگران نباشید برایتان در اطاق سرو میشه.
دو ساعت بعد اطاق را تحویل میگیریم بسیار کوچک است و محقر.
اطاق تراس دار رزرو کرده ایم اما تراس چیزی نیست جز یک بالکن اشتراکی که عملا امنیت اطاق را هم زیر سوال میبرد.

صبح میشود و خبری از صبحانه نیست. سری به رزرویشن میزنم و میگویم صبحانه ما؟ میگوید تمام شد!!!! باید می آمدید. میگویم مگر نگفتید در اطاق سرو میشود و هر اطاق پک صبحانه دارد؟ میگوید نمیدونم تموم شد دیگه!!!
و خاطره یک شب اقامت ما در یک مسافر خانه که از قرار اولین بوتیک هتل رسمی تهران هم هست، با تجربه بسیار بدی از سر و صدا، عدم امنیت و دروغ پایان میابد